کویت گاو شیری نخواهد بود
بر اساس بیانیه اخیر وزیر آموزش و پرورش، سید جلال الطبطبایی، ۳۳ هزار معلم مازاد از مجموع ۹۱ هزار معلم وجود دارد.
اگر فرض کنیم حقوق معلمان خارجی حداقل ۵۰۰ دینار در ماه برای هر یک باشد، مجموع هزینه ماهانه ۱۶ میلیون و ۵۰۰ هزار دینار کویتی خواهد بود. اگر خدمات لجستیکی دیگری که به معلمان خارجی ارائه میشود، مانند اجاره مسکن و ثبتنام فرزندان آنها در مدارس دولتی یا مدارس خصوصی در سه مقطع (ابتدایی، متوسطه و دبیرستان) و همچنین مقطع دانشگاهی را به این مبلغ اضافه کنیم، «بسته» کاملی که دولت برای معلمان مازاد بر نیاز آموزشی هزینه میکند، چقدر خواهد بود؟
ما نقش معلمان خارجی را در خدمترسانی به نظام آموزشی کویت انکار نمیکنیم؛ ما بزرگترها آموزش خود را در اختیار معلمان مصری، فلسطینی و سایر ملیتهای عربی گذراندیم و تعداد معلمان کویتی در آن دوران تقریباً ناچیز بود.
در آن زمان، نیاز به معلم عرب احساس میشد، بلکه ضروری بود؛ و این پدیده در کشورهای عربی دیگر مانند عراق، عربستان سعودی، کشورهای خلیج فارس و کشورهای شمال آفریقا نیز رخ داد. شاید برخی کشورهای عربی هنوز از معلمان خارجی استفاده کنند، اما وقتی نیاز برطرف شود و معلم بومی وظیفه ملی خود را انجام دهد، طبیعی است که درهای درخواستهای استخدام معلمان خارجی بسته شود.
این امر محتمل است و هیچ عاملی برای تیره کردن روابط وجود ندارد؛ نباید مسئله را فراتر از ظرفیت آن بزرگ کرد. اگر چنین است و ما حق کشورها را برای اتخاذ تصمیمات بر اساس نیازهای داخلیشان میپذیریم، چرا برخی افراد وسواسزده بر سر کویت قیام کردند، صرفاً به این دلیل که کویتیها تصمیمی گرفتهاند که هنوز در مورد آن برای کاهش تعداد معلمان مازاد بر نیاز تحقیق میشود؟
برخی عربها کویت را گاو شیری میبینند که برای آنها شیر باکیفیت تولید میکند، برخلاف «شیر کالای اساسی» قاچاق، حتی اگر این شیر از شهروندان خود کویت و اهل خانهاش محروم باشد. با این حال، ما میگوییم و بر اساس شهادت ساکنان کویت، کویت میزبان و پناهگاه جایگزینی برای آنها بوده است.
از این رو، برای همین موضوع است که بر دهان ما و هر فرد منصف و بیطرفی سایه میاندازد و حق را با میز عدالت و انصاف میسنجد: از کویت چه میخواهید؟ ما میدانیم که کشورهای شما برایتان تنگ شده است؟
بیایید همه عربها از اقیانوس طوفانی تا خلیج خروشان بدانند که کویت، حتی در سختترین شرایط، و شرایط سخت و دشوار زیادی را تجربه کرده است، همواره نمونهای از برادری وفادار و نجاتبخش بوده است، اما برخی افراد چشمانشان را نمیبندند و حتی اگر به آنها چشم خود را ببخشید، انکار میکنند. چنین افرادی نباید به هیاهوی آنها توجه کرد.
از این رو، مجدداً میگوییم: هیاهوی پوچ لرزشی ایجاد نخواهد کرد و کویت در اتخاذ تصمیماتی که به نفع خود میداند، عقبنشینی نخواهد کرد. و شعار قدیمی که کویتیها و حکومتشان سر دادهاند، «کویت اول» است.
$ روزنامهنگار کویتی