فرهنگ «من روشنش کردم و بر من ایستاد»
اکثریت، اگر نه همه کسانی که راههای ممنوعه را پیمودهاند، رفتار خود را با توجیه «من فقط در آن سرمایهگذاری کردم» یا «من فقط سهم خودم را برداشتم» توجیه کردهاند. و هر کس به مال دیگران تجاوز کرده، آن را با این عبارت توجیه نموده است: «من فقط سهمم را برداشتم». آنها آگاهند که هیچکس را به توجیهاتشان قانع نکردهاند. حتی کسی که در حین ارتکاب جرم دستگیر میشود، به دنبال توجیه کار خود است، اما معیار اصلی این است که چه کسی را قانع کرده است؟
برخی افراد مبلغ مشخصی را نزد شخصی نزدیک به خود، با آگاهی از تجارت او در مواد ممنوعه، سرمایهگذاری میکنند و در عوض سود مالی دورهای یا غیردورهای دریافت مینمایند.
همچنین کارمندان دولت یا افراد مرتبط با آنها، اگر به آنها گفته شود که وارد منطقه شک و شبهه شدهاند، میشنوید که میگویند: «همه اینها سهم من است و من فقط سهمم را برمیدارم». اگر از آنها خواسته شود حتی یکی از این موارد را نام ببرند، پاسخی نمیدهند، اما آنها به دنبال برداشت غیرقانونی هستند. نفسشان آنها را به چنین کاری وسوسه کرده است. در نهایت، این رفتارها مجازاتی برای آنچه در پیش دارند و آنچه پشت سر گذاشتهاند، و عبرتی برای پرهیزکاران است؛ «و خشم بر خشمشان افزوده شد». آنها یا به دلیل سلامت و معیشتشان مورد آزمایش قرار گرفتند، یا به زندان افتادند و طرد اجتماعی شدند.
سرگرمی و تفریح
قانونی
رستورانها
سرمایهگذاران در تجارت مواد ممنوعه، توجیهشان این بود: «من فقط سرمایهگذاری کردم، گناه بر عهده فروشنده است، نه من». منظور آنها تاجر مواد مخدر و مشروبات الکلی است. همچنین کسانی که این ویرانیها را مصرف میکنند، میگویند: «کی گفته من باید آن را بردارم؟» و کسی که به فروش آنها مشغول است، میگوید: «قانون حسابرس اوست، من مسئولیتی ندارم» و «اگر دستگیر شود، من او را نمیشناسم و او مرا نمیشناسد».
و کارمند را میبینی که میگوید: «من فقط مأمور اجرا هستم و دستورات مافوق خود را اجرا میکنم». گویی نمیداند که قانون عمل او را نادیده نگرفته و او را نیز مجرم شناخته است.
زیرا اجرای دستورات مافوق نباید منجر به نقض قوانین شود. اگرچه اجرای دستورات لازم است، اما این تنها در شرایط استثنایی و بسیار محدود ممکن است که کارمند مافوق خود را به دلیل جنایتبار بودن دستور، از اجرا منع کند. اگر اجرا بر اساس دستورات صریح مافوق صورت گیرد، تمام موارد فوق تحت ارزیابی دادستان عمومی جامعه و سپس ارزیابیهای قضایی قرار میگیرد.
«حلال روشن و حرام روشن است و بین آنها امور شبههناکی وجود دارد.» همانطور که پیامبر ما (صلیالله علیه و سلم) در حدیث متفقعلیه فرمودند—که بسیاری از مردم از آن بیخبرند—اما یک قید وجود دارد: «هر کس از امور شبههناک پرهیز کند، دین و آبروی خود را پاک نگه داشته است و هر کس در امور شبههناک گرفتار شود، در حرام گرفتار شده است.»
قوانین، تجلیات این هدایات نبوی و الهی هستند: «هر کس هدایت شود، به نفع خود هدایت شده است و هر کس گمراه شود، تنها به زیان خود گمراه شده است.» و اکثریت گمراه نشدهاند و در ویرانیهای اجتماعی سرمایهگذاری میکنند. پس چرا تو نیز دستگیر شدی و به ارتکاب جنایات متهم شدی، در حالی که دیگران نه؟
اگر «تو فقط سرمایهگذاری کردی و سهمت را برداشتی»، چرا قانونگذار در تمام کشورهای جهان، مشارکت جنایی، چه اصلی و چه معنوی، و همچنین مشارکت تبعی، مانند تحریک، توافق و کمک، را مجازات میکند؟
نویسنده: کویتی
