«زومبیها»... وقتی کسی که ناپدید شده بود، گویی هیچ اتفاقی نیفتاده، بازمیگردد؟
تصور شخصی را که بخشی از زندگی روزمرهات بود؛ پیامهای متنی، تماسهای تلفنی، توجه و شاید حتی وعدهها و برنامهریزیها. و سپس، ناگهان و بدون هیچ مقدمهای، ناپدید میشود.
بدون دعوایی، بدون خداحافظی و حتی بدون جملهای که بگوید: «دیگر تمایلی به ادامه ندارم». و پس از آنکه از مرحله پرسش درباره اینکه چه اتفاقی افتاده عبور کردی و تقریباً او را فراموش کرده بودی، ناگهان نامش روی گوشیات ظاهر میشود: «حالت چطور است؟» گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است!
این پدیده به عنوان «زومبیها» شناخته میشود. خود واژه از مفهوم «زومبی» گرفته شده است؛ موجودی که از مرگ بازمیگردد. در اصطلاحات عاشقانه، به شخصی اشاره دارد که ناپدید میشود یا «غیب» میزند و سپس بعداً بازمیگردد و با شما ارتباط برقرار میکند، گویی که دوره غیبت هرگز رخ نداده است.
رزرو مشاوره پروژهها
اخبار ویدیویی
بررسی دادههای جمعیتشناختی
اما پرسش تعیینکننده این باقی میماند: چرا بازمیگردد؟ همیشه به این دلیل نیست که بالاخره درک کرده شما عشق زندگیاش هستید، یا به این دلیل که کشف کرده غیبت شما برای او معنایی داشته است.
گاهی اوقات دلایل بسیار سادهتر و شاید خودخواهانهتر باشند. شاید تنها بوده، یا شاید رابطه دیگری موفق نبوده، یا شاید احساس کسالت کرده، یا تصویری از شما را در شبکههای اجتماعی دیده، یا شاید فقط میخواسته بداند آیا هنوز میتواند به شما دسترسی داشته باشد. و اینجاست که مشکل نهفته است.
ما گاهی بازگشت را به شکلی که میخواهیم ببینیم، و نه به شکلی که واقعاً رخ داده است، تفسیر میکنیم. فکر میکنیم: «شاید دلتنگم شده»، «حتماً ارزش مرا درک کرده»، «شاید پشیمان شده». ممکن است واقعاً پشیمان باشد، اما خودِ بازگشت دلیل کافی برای این موضوع نیست.
اگر پشیمان باشد، مسئولیت را نیز میپذیرد، عذرخواهی میکند، توضیح میدهد که چه اتفاقی افتاده و مهمتر از همه، رفتار خود را تغییر میدهد. و پیام «حالت چطور است» که ماهها پس از ناپدید شدنش ارسال میشود، عذرخواهی نیست.
جالبتر این است که بازگشت او میتواند احساساتی را که فکر میکردیم بر آنها غلبه کردهایم، دوباره زنده کند. یک پیام میتواند درهای بسیاری از پرسشها را باز کند: چرا ناپدید شد، آیا تقصیر من بود، آیا در این مدت به من فکر کرد، آیا باید به او فرصت دیگری بدهم؟
اما شاید پرسشی که باید بپرسیم این نباشد: چرا بازگشت؟ در عوض، باید بپرسیم: آیا روشی که با آن بازگشته شایسته آن است که در را به روی او باز کنم؟ تفاوت بزرگی بین شخصی وجود دارد که بازگشته و میگوید: «نباید ناپدید میشدم و میدانم که این کار به تو آسیب زد»، و شخصی که چند کلمه از ته دل میگوید و انتظار دارد تو همه چیز را فراموش کنی و رابطه را از جایی که متوقف شده بود، از سر بگیری.
روابط سالم بر پایه چرخههای حضور و غیاب بنا نمیشوند. و هر کسی که میخواهد بخشی از زندگیات باشد باید بداند که دسترسی به تو امتیاز تضمینشدهای برای او نیست، صرفنظر از مدت زمان غیبتش. با این حال، هر کسی که بازمیگردد نباید رد شود.
مردم میتوانند تغییر کنند، میتوانند بالغ شوند. میتوانند اشتباه کنند، اما فرصت دوم صرفاً به خاطر بازگشتشان به دست نمیآید. فرصت دوم به خاطر روش بازگشتشان و تغییراتی که نشان میدهند به دست میآید. بنابراین، وقتی پیامی ناگهانی از شخصی دریافت میکنی که ماههاست از او خبری نداشتهای، به نتیجهگیری شتابزده نپرداز. مکث کن و از خودت یک پرسش ساده بپرس: آیا او بازگشته چون واقعاً مرا میخواهد، یا فقط بازگشته تا بررسی کند آیا هنوز در دسترس هستم؟
$ مربی زندگی معتبر و مشاور علم شخصیتشناسی و روابط عمومی
