کارشناسان رسانهای ایران: اسبهای تروا
«هر آنچه میدرخشد، طلا نیست.» این ضربالمثل بر «سیستم نرمافزاری» اعمال میشود که ایران از سال ۱۹۷۹ تلاش کرده آن را در ذهنیت عربی تثبیت کند تا فریب دهد و چهره زشت نظامی را که بر سرکوب داخلی، تحریف واقعیتها در عرصه بینالملل و استبداد استوار است، زیبا جلوه دهد. این سیستم در جنگ اخیر، به دلیل فرسایش مداوم حاکمیت آهنین و تروریستی، آشکار شد.
در تعدادی از رسانهها و کانالهای عربی، و با استناد به آزادی بیان و عقیده، بسیاری از پیروان رسانهای ایران تلاش میکنند تصویر «مظلوم» را در وجدان مردم تثبیت کنند. این افراد با عنوان «تحلیلگران» (چه سیاسی و چه نظامی) معرفی میشوند و این فریبکاری به حدی رسیده که حتی عقل یک کودک کوچک نیز آن را نمیپذیرد.
این افراد به گفتهای ایرانی مبنی بر «قواعد و اصول اقتصادی آمریکا در منطقه» تکیه کرده و بر همین اساس، بسیاری از اظهارنظرها را برای فریب افکار عمومی مطرح کردهاند، در حالی که حقایق عینی سیاسی، اقتصادی و حتی اعتقادی-مذهبی را نادیده گرفتهاند. نظام ایران با استفاده از مزدورانی که به صورت رسانهای و سیاسی از او حمایت میکنند، این حقایق را در ذهنها کاشته است.
اولین آن حقایق این است که اتحادهای سیاسی، نظامی و اقتصادی میان کشورهای عربی خلیج فارس و غرب به طور کلی، و ایالات متحده آمریکا به طور خاص، پدیدهای جدید نیستند و در روابط بینالملل نیز بیسابقه نیستند. همچنین، این اتحادها هرگز علیه طرف خاصی هدایت نشدهاند.
مهمتر از آن، اتحادهای ایران در دوران شاه با غرب ریشهدارتر بود و امروزه اتحادهای نظام با قدرتهای بزرگ جهان استراتژیک است و همکاری در زمینه نظامی همگان را میشناسد.
دومین مورد این است که بازوهای نظامی که نظام ایران در منطقه ساخته، بر پایه عقاید مذهبی بنا شده تا تروریسم را به عنوان ابزاری برای تحمیل الگوی خود به منطقه گسترش دهد. ما از تکرار آنچه آن گروههای تروریستی و حتی خود نظام در سوریه، لبنان، عراق و یمن انجام دادهاند، خودداری میکنیم، همچنین عملیاتهای تروریستی در کویت، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و سایر کشورها را نیز فراموش نمیکنیم.
بنابراین، سرود «حمله هوایی ایران به پایگاههای آمریکا در منطقه» بر پایه واقعیت نیست. در اینجا باید به یاد آورد که وضعیت رسانهای چگونه بود زمانی که صدام حسین کویت را اشغال کرد. همان سیستمی که شعار «راه قدس از کویت میگذرد» را تبلیغ میکرد، در حالی که عاقلان میدانستند این جنایت زشت، ضربهای به همبستگی عربی و تجزیه امنیت ملی بود و حتی به اسرائیل کمک کرد.
این اصل «نظر و نظر مخالف» باعث شد بسیاری از افراد منحرف، با ارائه نظرات پر از دروغهای ایرانی، افکار عمومی را فریب دهند. ما از ذکر نامها خودداری میکنیم تا آنها را قهرمان نکنیم، در حالی که آنها تنها طبلهای خالی هستند که تهران از آنها برای ایجاد سروصدا و منحرف کردن توجهها از حقایقی که توسط رسانههای ایرانی تأیید میشود، استفاده میکند، نه کانالهای عربی.
بله، این افراد از کلمات تحریکآمیز استفاده میکنند و گاهی تلاش میکنند فریب دهند تا «سهم خود» را ببرند. این خطرناکترین کاری است که رسانههای عربی انجام میدهند، در حالی که کانالهای خارجی از چنین گروهی استفاده نمیکنند. در عوض، تحلیلگرانی وجود دارند که افکار عمومی کشورشان را فریب نمیدهند، زیرا صحبت کردن مسئولیتپذیری میطلبد، نه شلیکهای بیهدف.
در چندین مصاحبه با یکی از این افراد، او حجم زیادی از زبالههای رسانهای را درباره کویت، پادشاهی بحرین، پادشاهی عربستان سعودی و امارات متحده عربی تخلیه کرد، بدون اینکه به هیچ حقیقتی استناد کند. او تنها به برچسبزنی به این کشورها به عنوان «دور زدن در مدار صهیونیستی-آمریکایی» اکتفا کرد، در حالی که اتحاد ایران-روسیه-چین را ستایش میکرد و از استفاده تروریستی از گروههای مذهبی عربی غافل بود. او فراموش کرد که اتحاد موقت بین تهران و واشنگتن برای حمله به بغداد در سال ۲۰۰۳ چگونه رخ داد، و چگونه ایالات متحده به سپاه پاسداران اجازه داد بیش از ۲۰ سال بر تصمیمگیریهای عراق تسلط یابد.
این کسانی که با عنوان «کارشناسان سیاست» شناخته میشوند، در حقیقت چیزی بیش از طبلهایی نیستند که برای پوشش دادن تروریسم ایرانی به کار گرفته میشوند و به همین دلیل «اسبهای تروجان» محسوب میگردند؛ از این رو، تکیه بر آنان به فریب بیشتر افکار عمومی دامن میزند، افکاری که خود به تنهایی هشت دهه تحریف واقعیتها را تجربه کردهاند، چه در خصوص مسئله فلسطین، چه حمله به کویت، چه جنگ داخلی لبنان و چه آنچه «بهار عربی» نامیده شد که طرحی جهنمی برای فروپاشی جهان عرب بود.
بنابراین، ما بار دیگر تأکید میکنیم: «هر آنچه در رسانهها میدرخشد، طلا نیست.»
