بیکاری: کورهای آتشین که باید زودتر درمان شود
در یکی از شبکههای اجتماعی، شهروندی پیامی را خطاب به صاحبعزمتان، شیخ احمد عبدالله الصباح، نخستوزیر، منتشر کرد که خلاصه آن درخواست ایشان از مقام عالیرتبه نخستوزیر برای حل مشکل بیکاری رو به رشد در شرایطی است که تعداد بیکاران فزونی یافته و وزارتخانهها، ادارات و نهادهای دولتی نهتنها با نیروی انسانی کافی، بلکه با مازاد کارمند مواجهاند.
فرستنده این پیام، دیوان خدمات مدنی را مسئول تشدید آمار بیکاری شهروندان و همچنین قطع پرداخت کمکهزینه بیکاری میداند.
در واقع، جهان با یک بحران جهانی بیکاری دستوپنج نرم میکند و پناه بردن مردم به ترک میهن و مهاجرت به کشورهای دیگر، نه یک تجمل یا جستجوی آسایش، بلکه تلاشی برای کسب روزی و رفع گرسنگی است.
اخبار اجتماعی
مردم آفریقا و جوامع پراکنده
سیاست
جهان از نظر انسانی در حال انفجار است، در حالی که دشمن سرسختتر، یعنی فناوری و نوآوریهایی که انسانها را به موجودات اضافی، ناکارآمد و غیرضروری تبدیل کردهاند، نیز در حال انفجار است.
از این رو، معتقدم که نیاز به یک کمپین بینالمللی یا فراخوانی از سوی دولت برای کنترل جمعیت وجود دارد، همراه با مهار پیشرفت فناوری که بزرگترین دشمن انسان است، بهویژه نوآوریهای جایگزین خدمات انسانی.
وسواس نسبت به نوآوری تقریباً به بزرگترین دشمن انسان تبدیل شده است؛ وضعیتی که در آینده ممکن است انسان را وارد جنگ با ماشینها یا انسانهای مسلح به ابزارهای گیجکننده کند که در برابر نیرویی عظیم، بیروح، بیخون و فاقد احساس اخلاقی یا انسانی، آسیبپذیرند. پرسش اینجاست: چگونه باید به نوآوریهای جایگزین خدمات انسانی نگاه کرد؟ وضعیتی مبهم میان تقابل انسان و ماشین.
کویت کشوری کوچک است و اگر هزاران کارمند شلوغ در اتاقهای تنگ وزارتخانهها، نهادهای دولتی و مراکز اداری را در نظر بگیریم، در حقیقت اگر کار دولتی را با سیستمهای ماشینی و خدمات از راه دور جایگزین کنیم، دولت به یکسوم نیروی انسانی، چه شهروند و چه مقیم، نیاز نخواهد داشت. بلکه در عصر فناوری، حتی به صندلیهای اداری نیز نیازی نیست. دانشگاههای دولتی و خصوصی هر ساله هزاران فارغالتحصیل در رشتههای مهندسی وارد بازار کار میکنند، در حالی که مازادی از مهندسان در رشتههای مختلف وجود دارد. متأسفانه برخی دارای مدارک هستند اما فاقد کارایی، نوآوری، تفکر یا ذهنیت مهندسیاند. از این رو، لازم است اندیشهها تغییر یابند و برنامههای درسی و تخصصهایی که در خدمت آینده باشند، بازنگری شوند، با تأکید ویژه بر افراد باهوش، بهویژه در علوم انسانی.
بدون شک، دولت موظف به اشتغالزایی برای بیکاران به دلیلی موجه است؛ زیرا رشتههایی را تدریس کرده که اکنون به میراث گذشته تبدیل شدهاند. از این رو، باید در توسعه آموزشها شتاب گرفت و به گذشته توجه نکرد، زیرا گذشته با صاحبانش پایان یافته است. اما آیا این به معنای تعطیلی دیوان خدمات مدنی و جستجوی پناهگاهی پیشرفتهتر است؟
ما نباید در تعقیب دیگران یا ایدههای شکستخورده باشیم؛ اگر نمیتوانیم از آنها پیشی بگیریم، حداقل باید با آنها همگام شویم. استخدام در دولت باید با تحولات همسو باشد و بر اساس اصل «نیاز» اجرا شود، بهطوری که متقاضیان شغل تحت آزمونهای شایستگی قرار گیرند.
برخی نهادهای دولتی امروزه سیستم شایستگیسنجی از طریق آزمون را اجرا میکنند؛ چرا این رویه در ادارات دولتی نیز اعمال نشود؟ در نتیجه، به یک انقلاب واقعی در برنامههای درسی نیاز داریم. پیشرفت تنها یک تجمل نیست، بلکه شاید نیازی است که بر ما تحمیل شده است.
ستون فقرات زندگی و ارتقای جوامع از آموزش آغاز میشود؛ هرچه آموزش متعالیتر باشد، جامعه نیز متعالیتر خواهد بود. این یک معادله اجتنابناپذیر است. زمان منتظر نمیماند. ما نباید از دیگران عقب بمانیم؛ چرا که تمام عوامل موفقیت را در اختیار داریم، اما هنوز در بهرهبرداری از تواناییهایمان ناتوانیم. جوانان ما ثابت کردهاند که قادر به مبارزه با زمان و شرکت در مسابقهاند. موفقیت با ایستادن در ایستگاه اتوبوس به دست نمیآید؛ بلکه وقتی اتوبوس پر از سرنشین میآید، شما باید به دنبال صندلی خالی بگردید یا حداقل در راهرو بایستید تا با زندگی همگام شوید و در ایستگاه متوقف نمانید.
آرشیو اخبار
اخبار سیاسی
پیگیری وضعیت آبوهوا
دوباره تأکید میکنم که دولت مسئول اشتغالزایی برای بیکاران است یا حداقل تأمین زندگی شایسته برای آنها.
$ خبرنگار و نویسنده
