امپراتور: رقابت به پایان رسید... تاج را بر سر مردساز بگذارید
گفتگوی افق
امپراتور از استاد زرگر بزرگ خواست تا تاجی از طلا بسازد.
برنده مسابقه باید خدمات شایانی به میهن خود ارائه داده باشد.
همه برای شرکت فراخوانده شدند و همه کاملاً آماده بودند.
در روز موعود، امپراتور اجازه داد تا مسابقه آغاز شود.
پزشک گفت: «آنچه به عنوان پاداش از شما میخواهم، این است که رنج مردم تحت فرمانرواییتان را کاهش دهید.»
شاعر شعری سرود که در آن از عشق به میهن ستایش میکرد.
امپراتور از نکات ارزشمند مهندسیِ دیدگاههای نظامیِ او شگفتزده شد.
زن مسنی را دید که خمیده، با دقت به صحنه نگاه میکرد.
خروشچوف زمانی که از برخی کارخانهها بازدید کرد، توجهش به کارگری جلب شد.
از سوابق او پرسید و چون منضبط یافت، دستور داد که خانهای به او اعطا شود.
«خانه و ماشین به تو دادهاند، اما به نظر میرسد «پراودا» را نخواندهای!»
ساختن دولت از ساختن شهروند آغاز میشود و اگر این ساختار خوب باشد، دولت قدرتمند خواهد شد. از این رو، اساساً وقتی دولتی بر پایهای استوار باشد که مادرانی در آن بر ساختن آن از راههای صحیح کار کرده باشند، شکل میگیرد. و سخن شاعر مرحوم مصری، حافظ ابراهیم درست است که گفت:
«مادر، مدرسهای است اگر آن را آماده کنی،
مردمی پاکنژاد آماده کردهای.»
مادر نسلها را میسازد و از کودکی بر آمادهسازی فرد نظارت میکند؛ به همین دلیل جایگاه ویژهای در تاریخ یافته است.
در داستان اول «گفتگوی افق» امروز، داستانی نمادین درباره ساختن نسلها وجود دارد، در حالی که در داستان دوم، چگونگی فروپاشی دولت را نشان میدهد، زمانی که فساد از بالا آغاز شود و شهروند کوشا تحت مدیریت یک مدیر فاسد قرار گیرد. بنابراین، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۹۰ میلادی آغاز نشد، بلکه زمانی آغاز شد که فساد در دایرههای کوچکتر، کارخانهها و لایههای پایینتر ریشه دواند. در داستان گرفتهشده از روسیه نیز نمادینی نهفته است.
در داستان اول: امپراتوری استاد زرگر بزرگ کشور را فراخواند و از او خواست تا تاجی از طلای خالص برای او بسازد و گفت که آن را برای مسابقهای مهم آماده میکند.
دو هفته بعد، زرگر بازگشت و با تاجی که در اوج شکوه و زیبایی بود.
امپراتور از طریق منادیان در شهر اعلام کرد که مسابقهای یک ماه دیگر برگزار خواهد شد و برنده آن باید خدمات شایانی به میهن خود ارائه داده باشد.
همه برای شرکت فراخوانده شدند: مجسمهسازان، شاعران، مهندسان و پزشکان، و همه کاملاً آماده بودند.
و در روز موعود، سکو برپا شد و امپراتور بر روی صندلی بلند خود نشست و اجازه داد تا مسابقه آغاز شود.
جوانی در اوج جوانی جلو آمد و گفت: «ای مقام عالی، من پزشک هستم و کتابی در زمینه پزشکی تألیف کردهام که در آن توصیف داروهایی آمده که پیش از این ناشناخته بودند، و داروهای متنوعی برای سردرد، سوزش کبد، زخم معده و سایر بیماریها. و آنچه به عنوان پاداش از شما میخواهم، این است که رنج مردم تحت فرمانرواییتان را کاهش دهم.»
امپراتور از دانش او شگفتزده شد، بسیار برای او دست زد و در دل خود گفت: «پزشک جوانی با این مهارت و این عشق به میهنش، نویدبخش خیر است.» سپس از او خواست که به جای خود بازگردد.
سپس جوان دیگری جلو آمد و گفت: «ای مقام عالی، من شاعر هستم و شعری سرودهام که میخواهم بشنوید.» و شعری خواند که در آن از فضیلتهای اخلاقی، عشق به میهن و کارهای بزرگ اجداد ستایش میکرد و آن را با دعا برای مقام عالی به پایان رساند.
امپراتور از فصاحت او خوش آمد و در دل خود گفت: «چگونه ممکن است جوانی در اوج جوانی چنین فصاحتی داشته باشد؟» سپس گفت: «این نویدبخش خیر است.» و جوان به جای خود بازگشت.
سپس سومین نفر جلو آمد و گفت: «ای مقام عالی، من مهندس هستم و تمام نقاط کشور را گشتهام و هیچ دژی برای محافظت از امپراتوری در برابر دشمنان نیافتهام. این پل باید تخریب شود، زیرا اگر دشمنان حمله کنند، مسیر عبور آنها خواهد بود و پل دیگری باید در اینجا ساخته شود. قلعه نیز مناسب نیست که در پایین کوه باشد، زیرا اگر دشمنان ما را محاصره کنند، به زندان تبدیل خواهد شد. بلکه باید در قله باشد تا ما بتوانیم به آنها حمله کنیم و آنها نتوانند به ما شلیک کنند. اینها نکات نظامی من است و امیدوارم آنها را به فرماندهان ارتش منتقل کنید.»
امپراتور از آنچه شنید شگفتزده شد و گفت: «چه میشنوم و چه میبینم؟
«مردمی نویدبخش خیر.» و از او خواست که به جای خود بازگردد. و پیش از آنکه نام شرکتکننده چهارم خوانده شود، زن مسنی را دید که خمیده بر عصایش، با دقت به صحنه نگاه میکرد.
فی خلده گفت: «شایسته نیست که این خانم را منتظر بگذارم»، پس او را صدا زد و از او خواست که جلو بیاید؛ او نیز در مقابل او ایستاد. سپس به او گفت: «چه چیزی داری که به من نشان دهی؟»
اخبار
اخبار محلی
آرشیو اخبار قدیمی
او پاسخ داد: «ای بلندمرتبه، من شرکتکنندهای نیستم، بلکه مادر آن سه جوان هستم: شاعر، پزشک و مهندس. آمدهام ببینم کدامیک از آنها برنده جایزه میشود.»
در آن لحظه امپراتور برخاست و گفت: «ای آقایان، مسابقه به پایان رسید و ما تنها یک برنده داریم. تاج را بر سر سراینده این مردان بگذارید.»
خروشچف و کارگری که روزنامه «پراودا» را نخوانده بود
در جریان بازدید نیکیتا خروشچف، رهبر شوروی (که بین سالهای ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴ بر اتحاد جماهیر شوروی حکومت میکرد) از برخی کارخانهها، توجه او به کارگری ماهر، فعال و کوشا جلب شد. پس از پرسوجو درباره سوابق او، متوجه شد که زندگیاش منظم است، بنابراین دستور داد به او یک خودرو و یک خانه اعطا شود.
روزها گذشت و در سالروز بعدی کارگر، خروشچف مجدداً بازدید خود را آغاز کرد و از همان کارخانه گذر کرد. کارگر همان را یافت و بار دیگر از تداوم تلاشهای او شگفتزده شد، بنابراین دستور داد با اعطای خودرو و خانه از او قدردانی شود. کارگر به او گفت: «جناب رفیق، من همان شخصی هستم که پارسال به من خودرو و خانه اعطا کردید، اما هرگز آنها را تحویل نگرفتم!»
خروشچف از مدیر کارخانه پرسید: «چرا دستورات شما اجرا نشد؟»
مدیر کارخانه هیچ کاری نکرد جز اینکه روزنامه «پراودا»، روزنامه رسمی حزب کمونیست شوروی را برای او آورد و گفت: «ما به او خودرو و خانه را دادیم و این عکس او است که در مقابل خانه و خودرو ایستاده است.»
خروشچف به کارگر گفت: «پسرم، آنها خانه و خودرو را به تو دادند، اما به نظر میرسد که تو «پراودا» را نمیخوانی.»
