قناعة الفقیر مغالطهای گمراهکننده است
گفتوگوها
برخی از فقرا، زمانی که به مقدار اندکی روزی راضی میشوند و آنچه را که سرنوشتشان در دنیا میدانند میپذیرند، در حالی که گاهی میتوانند شرایط خود را به بهتر تغییر دهند، اگر کمکهایی به آنها ارائه شود. و من معتقدم که کسی که واقعاً به قناعت ملزم است، انسان ثروتمند است، نه فقیر. منطقی نیست که فقط از او خواسته شود که به فقرش قانع باشد، در حالی که به ندرت میتوان خطابهای وعظی یافت که صرفاً به ثروتمندان درباره قناعت خطاب شود.
به نظر من حداقل، مطالبه قناعت فقط از فقرا، یک مغالطة گمراهکننده (Sophism) است، و شاید کلمهای حق باشد که باطلی در پس آن نهفته است؛ ظاهراً صحیح اما از نظر منطقی و اخلاقی باطل. از جمله دلایل اینکه چرا این یک مغالطة گمراهکننده است، موارد زیر را میتوان ذکر کرد:
- قناعت در حد خودکفایی: وضعیت فقیر، وضعیت نیاز مداوم است، نه وضعیت بینیازی یا خودکفایی. منطقی نیست که از او خواسته شود به چیزی قانع شود که به آن دست نیافته یا از آن برخوردار نیست، و او ملزم نیست به فقرش قانع باشد، تا زمانی که فرصتهایی برای ارتقای سطح زندگی در پیش رو دارد.
سازمانهای چندجانبه
محتوای ویدیویی
- قناعت بیشتر مورد نیاز ثروتمندان است: فرد زمانی به چیزی قانع میشود که از آن دست یابد و نیازش به بیشتر آن به دلیل کسب رضایت یا سیراب شدن از آن، کاهش یابد. به همین دلیل، متقاعد کردن فقیر که او بیشتر از ثروتمند به قناعت نیاز دارد، دشوار است؛ زیرا او به اندازه کافی پول ندارد که به قناعت برسد، در حالی که شاید ثروتمند بیشتر از فقیر به قناعت نیاز داشته باشد، حداقل برای اینکه خود را از غرق شدن در طمع ویرانگر حفظ کند.
- لبخند فقیر حقیقتی دردناک را آشکار میکند: برخی تکرار میکنند که لبخند برخی از فقرا نشان میدهد که خوشبختی در پول نیست، و این یک مغالطة گمراهکننده است. اگر پولش کمتر نبود، فقیر فقیر نمیشد. و برخی از لبخندهای فقرا شاید اجباری باشد تا شدت واقعیت دردناکی که در آن زندگی میکنند، کاهش یابد. و تا امروز هیچ انسان فقیر خندان را ندیدهام، و آنچه در مورد این موضوع در «شبکههای اجتماعی» شایع شده، تنها حرفهای بیاساس است.
- نقش ثروتمندان در کاهش شدت فقر: خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید که پرهیزکاران «در اموالشان حقّی برای درخواستکننده و محروم وجود دارد» (ذاریات، آیه ۱۹). پس خوشا به حال مسلمان ثروتمند و پرهیزکاری که تا حد توان در کاهش شدت فقر برادران و خواهران مسلمانش سهیم باشد.
نویسنده کویتی