آشپزخانهات، بیمارستانات
اکثر کارگران خانگی بیسواد هستند و از محیطهای حاشیهنشین و محروم میآیند و فرهنگ تشخیص تاریخ انقضای مواد غذایی و دارویی را ندارند. اگر بازرسیهای دورهای از محلهای نگهداری این مواد انجام نشود و هر چیزی که تاریخ آن گذشته، یا فاسد به نظر میرسد، یا حتی کهنه است، حذف نگردد، مشکل ایجاد میشود.
برخی از مواد غذایی نگهداریشده، فاقد تاریخ تولید هستند؛ بهویژه دسرهای شیرین که بیشتر جنبه تزئینی یافتهاند تا پذیرایی. کسی که تمایز قائل نمیشود، آنها را مصرف میکند و هزینههای آن بر عهده بودجه وزارت بهداشت است.
همچنین برخی افراد مواد غذایی را از کیسههای اصلی به ظروف پلاستیکی منتقل میکنند و پس از اتمام تاریخ انقضای این مواد، کارگر خانگی همچنان از آنها استفاده میکند، زیرا روی ظرف جدید تاریخی برای مصرف درج نشده است. اگر ماده غذایی از نظر زمانی سالم به نظر برسد، فرد نمیداند که از نظر شرایط نگهداری فاسد شده است.
گزارش خبری
اخبار امنیتی
تعطیلات و مناسبتهای فصلی
در گذشتههای نهچندان دور، پیش از رواج گسترده تلفنهای همراه، ارجاع بیمار از درمانگاه به بیمارستان، گویی حکم اعدام داشت؛ زیرا به دلیل کمبود بیماری، تعداد ارجاعیها بسیار ناچیز بود و تماسهای اقوام و عزیزان برای اطمینان از وضعیت بیمار، شلوغ بود.
بیماریها پیش از گسترش استفاده از کارگران خانگی و افزایش تعداد رستورانها، بسیار کم بود.
شخصی داستان فروپاشی سلامتی خود را به دلیل کاهش دمای بدن فرزندش در اثر مصرف بیرویه آنتیبیوتیکها و افزایش ناگهانی آن پس از اتمام دوره درمان تعریف میکند.
او میگوید: «تقریباً فرزندم را از دست دادم، تا اینکه خداوند مرا به نظارت مستقیم بر امور کودک ترغیب کرد. چه چیزهایی یافتم؟»
قارچها و باکتریها در شیرآلات آب و شیشههای شیر، جایگذاری شیرهای جدید روی شیرهای قدیمی، عدم شستوشوی مناسب و همسری که به دلیل بیتوجهیاش نزدیک بود طلاق بگیرد و اگر فرزندشان نبود، حتی یک لحظه هم در کنارش نمیماند.
اگرچه خانه دغدغه اصلی زنان است، اما این امر تحت نظارت و مسئولیت پدر خانواده نیز هست، همانگونه که او مسئول اصلی مدیریت خانه و خانواده است.
این سطوح متواضعانه را به دلیل اهمیت آن برای زندگی و سلامت کودکان و همچنین برای حفظ سلامت خانواده مینویسم. زمانی که از خداوند عافیت و سلامتی را بدون توکل بر عمل و تلاش، درخواست میکنیم، در واقع متوکل به غیر هستیم.
نصب دوربین در آشپزخانهها، نمیتواند مواد غذایی را که مدتهاست در یخچالها بهصورت باز نگهداری میشوند، آشکار سازد و مشخص نمیکند که آیا ادویههای داخل ظروف پلاستیکی تاریخ انقضای آنها گذشته است یا خیر.
افسران قضایی شهرداری حق بازرسی از آشپزخانههای خصوصی را ندارند؛ این امر مسئولیت پدر و مادر و بهطور کلی فعالان حوزه خانواده است. این کار نه وقت زیادی میگیرد و نه زحمت؛ تنها کافی است کیسهای برای دور ریختن مواد غیرضروری داشته باشید و همچنین لازم است یخچالها را از زمان به زمان ضدعفونی کنید، پیش از آنکه مواد غذایی جدید را مجدداً در آنها قرار دهید.
از شهرداری کویت درخواست داریم تا آگاهی عمومی را در مورد نحوه برخورد با مواد غذایی افزایش دهد، تا مردم بدانند چگونه با مواد فاسد رفتار کنند؛ حتی از طریق برنامههای آموزشی یا سخنرانیهای هشداردهنده. همچنین شهروندان میتوانند موارد مشکوک را در بازارها و رستورانها گزارش دهند.
نویسندهای کویتی