چگونه زمین میتواند مردی مانند تو را بخورد
پس از خبر درگذشت امیر بزرگوار، شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، که خداوند روحش را رحمت کند، اندوهی عمیق در شبکههای اجتماعی برای برادرانمان در قطر موج میزد و همه او را «دفّانالفقر» (پایاندهنده فقر) مینامیدند. در اینجا به یاد شخصیتهای جهانی بسیاری افتادم که اثری نیکو و عظیم در تاریخ به جای گذاشتند، مانند خلیفه عمر بن خطاب، رضیالله عنه، که به عدالتورزی و بنیانگذاری نهادهای دولت اسلامی معروف بود؛ همچنین صلاحالدین ایوبی که به شجاعت، عدالت و مدارا مشهور بود؛ مهاتما گاندی که جنبش استقلال هند را با روش مقاومت مسالمتآمیز رهبری کرد؛ و نلسون ماندلا، نماد مدارا و آشتی ملی.
اگر امیر بزرگوار، شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، در تاریخ به خاطر این واقعیت یاد خواهد شد که توانست مهمترین نهادهای آموزشی قطر را تأسیس کند و کشورش را به سطح رفاه اقتصادی بیحد و مرز برساند، به گونهای که شهروندان قطری به یکی از بالاترین سطوح درآمد سرانه در جهان دست یافتند.
آژانسهای دولتی
اخبار فوری
آب
او واقعاً مهندس صعود کشورش به قلهها بود که رویاها را به عمل تبدیل کرد. او همچنین در عرصه بینالمللی و عربی در حل مهمترین مسائل انسانی، سیاسی و اقتصادی مشارکت داشت و قلبش برای تمام عربها گشوده بود؛ به همین دلیل همه او را دوست میداشتند و این امر او را وارد مرحلهای تاریخی و بیسابقه کرد.
به یاد داستان شاعری افتادم که با امیر فضل بن یحیی ملاقات کرد و چگونه امیر به نیازهای شاعر رسید و فقر او را برطرف ساخت. شاعر در آن هنگام سخن مشهور خود را به امیر گفت و هنگامی که گریست، امیر از او پرسید: «چرا گریه میکنی؟»
شاعر پاسخ داد: «چگونه ممکن است زمین مردی مانند تو را بخورد؟»
یک روزنامهنگار اهل اردن
