راهنمای پنهانشده ایرانی، جز یک «تخیل مرده» نیست
ساختن «پشیزی» یا همان «خیال مات» در گویش مصری، رسم دیرینهای میان کشاورزان خلیج فارس است که از کاه یا چوبهای متقاطع ساخته میشود و لباسی بر تن میکنند تا پرندگان را از خراب کردن محصولات کشاورزی بترسانند.
این «پشیزی» در همه ملتها وجود دارد و سنتی کهن است که هزینههای زیادی را برای کشاورز صرفهجویی میکند. به نظر میرسد پس از ترور راهنمای پیشین ایران، علی خامنهای، و انتصاب پسرش به عنوان جانشین، کسی که امروز ایران را اداره میکند، در واقع یک «خیال مات» است؛ چرا که او تاکنون ظاهر نشده و حتی در مراسم تشییع پدرش نیز غایب بود، در حالی که بیانیههایی به نام او منتشر میشد.
در چنین فضایی، ایران به نظر میرسد که از فاشیسم مذهبی به فاشیسم نظامی و امنیتی تغییر مسیر داده است، زیرا همانطور که از وقایع پیداست، «حرس انقلابی» زمام امور را در دست دارد و تلاش کرده است قدرت ریاست جمهوری، وزارت خارجه و پارلمان ایران را تضعیف کند.
تاریخ
مقالات نظر
و اگر در نظر بگیریم که رئیس مجلس شورای اسلامی، محمدباقر قالیباف، سابقاً فرمانده و مسئول مقر خاتمالانبیاء بوده است، این موضوع نشان میدهد که حکومت مدنی دیگر وجود خارجی ندارد. غیبت راهنما در نقاط عطف سیاسی و به ویژه نظامی، در زمانی که کشورش درگیر جنگ است، نشان میدهد که او تنها یک «پشیزی» است که تصویرش هرگاه لازم باشد به کار گرفته میشود.
به همین دلیل، وضعیت امروز بیشتر شبیه به یک دولت چندرئیس است که هر یک از بازیگران، قدرت خود را بر دیگران، پیش از همسایگان و جهان، از طریق سخنانی منسوب به راهنما اعمال میکنند، در حالی که خود شخص در عرصه عمومی حضور ندارد.
بر این اساس، تهران از «یادداشت تفاهم» با ایالات متحده فرار کرد، زیرا به آن پایبند نبود و از طریق تنگه هرمز جهان را تحریک کرد، در حالی که «حرس انقلابی» همچنان به اخاذی از کشورهای همسایه میپردازد به امید دستیابی به برخی اهدافش. اما واقعیت همیشه رویاها را دروغ میگوید، به ویژه در شبهای گرم تابستان، همانند امروز، و حملات او به زودی و نه دیرتر، به خود او بازمیگردد.
در اینجا باید اشاره کرد که در گذشته عادت داشتیم راهنمای ایران را در مناسبات سرنوشتساز ببینیم؛ خمینی مستقیماً با مردم سخن میگفت، در حالی که جانشینش، خامنهای پدر، حتی در سختترین شرایط نیز برای خطاب قرار دادن مردم و جهان ظاهر میشد.
اما پس از گذشت حدود پنج ماه از ترور راهنما، جانشین هنوز در پنهانی است. اگر گزارشهایی را که از سوی مقامات ایرانی مبنی بر ترس رهبری از هدف قرار گرفتن مستقیم راهنما نقل شده است در نظر بگیریم، که این امر ظهور او را به بیانیههای مکتوب محدود کرده است، و اگر شایعاتی را که از سوی مقامات ایرانی فاش شده مبنی بر اینکه او در حملهای که پدرش کشته شد، مجروح شده و دچار آسیبهای اندامی و تغییر چهره شده است، بپذیریم، این موضوع تأیید میکند که «راهنمای سوم» بیش از یک «پشیزی» نیست.
هر کس بداند چگونه روایتهای ایرانی تنظیم میشوند و چه میزان رازداری مطلق بر برخی اخبار و شخصیتها حاکم است، درک میکند که این فرد، (تا زمان ظهور علنیاش، اگر هرگز ظاهر شود)، بیش از یک «خیال مات» نیست، به ویژه با توجه به حساسیت شدید وضعیت داخلی و افزایش خشم عمومی، زیرا آتش نارضایتی مردمی زیر خاکستر جنگی که به بهانهای برای گروه حاکم، به ویژه «حرس انقلابی» تبدیل شده، شعلهورتر میشود. این گروه امپراتوری مالی و اقتصادی بزرگتری از اقتصاد محلی بنا کرده و به راحتی از آن دست نخواهد کشید. بنابراین، «پشیزی مجتبی خامنهای» همیشه آماده است تا زمانی که «حرس» یا مقامات احساس ضعف کنند، تا مسئولیت را به گردن راهنما بیندازند و از پاسخگویی شانه خالی کنند.
