العرجی بر «کاغذ کافور» مینویسد
به تازگی رمان «کاغذ کافور» اثر نویسنده سعودی، عبدالله العرفج، توسط انتشارات نوفل-هاشیت آنتوان منتشر شده است. در این رمان، داستان جوانی از نجد را روایت میکند که زمانی منطقهی «طرد» هنوز مردانش را به سمت شمال و غرب برای کسب روزی و تحقق آرزوهایشان میفرستاد. این رمانی دربارهی فقدان و دلتنگی، و آزمایش ارزشهای اصیل در غربت است؛ داستان «سیل» که در برابر طوفانها و سختیها ایستادگی کرد و به سرزمینش پیروز بازگشت.
پس از شیوع همهگیری طاعون در شبهجزیره عربستان، نُه مرد که رویای ثروت داشتند، از طریق خشکی از بريدة به کویت سفر میکنند. در میان این مردان، «سیل» وجود دارد که با رفتنش خانواده و همسرش را اندوهگین کرد. پس از انجام کارهای مختلف، سرانجام سیل به غواص مروارید تبدیل میشود. در طول یک سفر دریایی، یکی از کشتیهایی که او سوار آن نبود، غرق میشود، اما افراد سوءنیت در بريدة خبر مرگ او را شایعه میکنند و آن را از زبان «مهابل» (پیامرسانان محلی) منتشر میسازند.
پس از کویت، سیل در هند ساکن میشود؛ جایی که گفته میشود «هند، هندِ کسی است که اندکی دارایی دارد». در واقع، او در آنجا در تجارت پیشرفت میکند و ثروتمند میشود، اما سایهی همسرش «عنود» ذهنش را ترک نمیکند. اکنون که به آنچه برای تحقق آن غربت گزیده بود دست یافته، زمان بازگشت فرا رسیده است. سیل ثروتمند به کشورش بازمیگردد، اما در اسناد ثبت احوال به عنوان «مرده» ثبت شده است. چگونه میتواند حیات خود را اثبات کند؟ و چگونه همسرش را پس میگیرد، در حالی که او در غیاب سیل و به اجبار ازدواج کرده است؟
