باید تنگه هرمز باز نگه داشته شود

هیچ راهی جز باز نگه داشتن تنگه هرمز وجود ندارد. تقریباً تمام قاره آسیا به طور کامل به باز و آزاد بودن این تنگه وابسته است، و اروپا نیز اگرچه با درصدی کمتر، اما همچنان به آن وابسته است و در صورت بسته شدن، با بحران انرژی مواجه خواهد شد. بر اساس آمار، حدود ۲۰.۵ میلیارد بشکه نفت از طریق این تنگه به جهان صادر می‌شود که معادل ۲۵ درصد از حمل‌ونقل دریایی تجاری است.

هرگونه بسته شدن تنگه منجر به بحران انرژی، به معنای کمبود تأمین سوخت‌های نفتی و گاز، توقف فعالیت‌های تجاری و بحران سوخت در برخی کشورهای آسیایی که ذخایر نفتی کافی ندارند، خواهد شد.

با این حال، برخی کشورها شروع به استفاده از ذخایر نفتی خود کرده‌اند که این امر منجر به ایجاد منابع جایگزین می‌شود. چالش دیگر، یافتن جایگزین یا کشورهای دیگری است که بتوان از آن‌ها نفت وارد کرد.

این کشورها ممکن است شامل روسیه باشند. اما روسیه با مشکل ظرفیت پالایشی به دلیل حمله به پالایشگاه‌هایش مواجه است. همچنین ممکن است با شروع فصل سرما، که دو هفته دیگر آغاز می‌شود، با بحران انرژی روبرو شود. علاوه بر این، با خروج بیش از ۲۰ پالایشگاه از چرخه تولید، روسیه باید با این چالش داخلی دست‌وپنج نرم کند. قطعاً روسیه قادر به تأمین کامل تقاضای اروپا نخواهد بود.

بیایید ببینیم در فصل سرما چه اتفاقی در بازارهای نفتی رخ خواهد داد و روسیه و اروپا چگونه با بحران مشتقات نفتی مواجه خواهند شد.

شاید راه حل در مشتقات نفتی کشورهای خلیج فارس باشد، مشروط بر اینکه تنگه به طور کامل باز شود و آزادی ناوبری مانند گذشته برقرار گردد. این فرآیند زمان زیادی نخواهد برد، اما مهم‌ترین نکته، آزاد نگه داشتن تنگه برای ناوبری جهانی است.

قیمت نفت همچنان بالا است و شاخص برنت از میانگین ۹۵ دلار برای هر بشکه فراتر رفته است. شاخص‌های نفتی خلیج فارس نیز به سمت ۱۰۰ دلار حرکت می‌کنند. اما آیا حرکتی در بازار وجود دارد؟ و آیا فروش‌هایی برای بهره‌برداری از این نرخ‌ها و کاهش کسری مالی، حتی به طور موقت، انجام می‌شود؟ ما به قیمت ۹۰ دلار برای هر بشکه نیاز داریم. اما هر مبلغ بالاتر از این نرخ به کاهش کسری کمک خواهد کرد... و همچنین به افزایش هزینه‌های سرمایه‌ای و تکیه بر درآمدهای نفتی ما منجر می‌شود. همچنین امکان افزایش تولید نفت خام به سطوح بالاتر و رسیدن به ۳ میلیون بشکه در روز وجود دارد، در حالی که تولید فعلی ما بین ۲.۶ تا ۲.۷ میلیون بشکه در روز است. این امر به ویژه با توجه به نرخ‌های فعلی قیمت نفت، به ویژه نفت خام کویت که به حدود ۱۰۰ دلار برای هر بشکه نزدیک است، حائز اهمیت است.

این نرخ قطعاً به کاهش کسری مالی که حدود ۷ میلیارد دینار یا ۲۳ میلیارد دلار است، کمک خواهد کرد. راه دیگر، به حداکثر رساندن کاهش هزینه‌هاست، به این معنی که نه کاهش هزینه‌های سرمایه‌ای که منجر به از دست رفتن درآمدهای آتی مانند افزایش سرمایه‌گذاری‌های خارجی شود، و نه کاهش هزینه‌های داخلی خارج از چارچوب زیرساخت‌ها.

در حال حاضر، مهم‌ترین موضوع کاهش هزینه‌ها تا حد امکان و ایجاد مازاد مالی است تا به نقطه تعادلی بین درآمد و هزینه برسیم و از کسری مالی پیش‌بینی شده جلوگیری کنیم یا آن را تا حد امکان کاهش دهیم، به جای استقراض که در نهایت به کاهش شاخص‌های مثبت مالی جهانی ما منجر خواهد شد. ما نمی‌خواهیم با عواقب منفی مواجه شویم، زیرا ما همچنان در میان بهترین شاخص‌های مالی جهانی قرار داریم.

امید ما بر این است که تنگه با آزادی کامل ناوبری ایمن باقی بماند تا جهان از چرخه نفت خلیج فارس خارج نشود.