دومینیک حورانی به «الرأی»: من مطلقه نیستم... و کار دخترم در هنر را رد میکنم
... به خوانندگی و بازیگری، دومینیک حواری تلاش میکند تا حضور پرتکراری در شبکههای اجتماعی داشته باشد؛ همانگونه که برخی از هنرمندان مرد و زن نیز این فضا را به عنوان محفلی میبینند که اغلب با ایجاد جنجال همراه است.
دومینیک حواری که کیف هنریاش پر از کنسرتهای متعدد در اروپا است و همچنین در حال فیلمبرداری سریالی برای ماه رمضان آینده میباشد، به روزنامه «الرأي» تأکید میکند که او از جسورترین هنرمندان زن عرب در بیان باورهای خود است، اما از صحبت درباره زندگی شخصیاش خودداری میکند و اشاره مینماید که همچنان تحت حمایت و در کنار همسرش است.
- در واقع، من مصاحبههای مطبوعاتی انجام نمیدادم و از رسانهها دوری میجستم زیرا تمرکزم بر شبکههای اجتماعی بود؛ همچنین در دوره اخیر با یک وضعیت روحی روبرو شدم و تمایلی نداشتم که کسی در زندگی خانوادگیام مداخله کند، چرا که به دلیل رسانهها با برخی مشکلات مواجه شده بودم، بنابراین کاملاً از آنها فاصله گرفتم. اما امروز، بین چندین کشور در حرکت هستم و تمام کنسرتهایم هماکنون در اروپا برگزار میشود؛ همچنین در حال فیلمبرداری سریالی در مصر هستم که در ماه رمضان آینده پخش خواهد شد.
- شبکههای اجتماعی امروز به انسان این امکان را میدهند که هر آنچه را میخواهد بیان کند و به اصلاح جامعه بپردازد. من احساس میکنم جوامع عربی ما نیاز به کسی دارند که آنها را به پیش ببرد، بنابراین از طریق «شبکههای اجتماعی» ظاهر میشوم و درباره موضوعات حساس صحبت میکنم، چه از طریق نظراتی که بیان میکنم و چه از طریق اشارات و انتقادات غیرمستقیم.
• ایجاد جنجال امروز بخشی از حضور هنرمند شده است؛ چگونه این موضوع از طریق حضور شما در رسانههای اجتماعی به شما کمک کرده است؟
- من از طریق شبکههای اجتماعی فعال هستم و حتی زمانی که کار جدیدی ندارم، با ایدههای مختلف ظاهر میشوم. من از کسانی هستم که زیاد فکر میکنند و تحلیل مینمایند و درباره مسائل اجتماعی و جامعهشناسی صحبت میکنند. و وقتی ایدههایی دارم، ترجیح میدهم آنها را بیان کنم تا اینکه گریه کنم و شکایت کنم. بسیاری میگویند من جنجالآفرین هستم، زیرا آزادانه بیان میکنم و دروغ نمیگویم. و طبیعی است که انسان شجاع جنجالآفرین باشد، و بیشتر نظرات مرا به عنوان «شجاعترین هنرمند زن» توصیف میکنند، زیرا درباره مسائلی صحبت میکنم که برخی افراد را خوشنود نمیسازد، بهویژه زمانی که از مردان انتقاد میکنم. و من در شبکههای اجتماعی میلیونها بازدید کسب میکنم، اما همزمان با انتقادات زیادی نیز مواجه میشوم.
- قطعاً، زن هنرمند هنوز در عشق مورد ستم قرار میگیرد، زیرا مردم از ارتباط با او میترسند، مگر اینکه مردی بسیار به خودش اطمینان داشته باشد، اما برخی مردان چنین نمیکنند زیرا از مردم میترسند یا احساس میکنند نمیتوانند وارد این رقابت شوند، بنابراین ترجیح میدهند فاصله بگیرند.
• شما تلاش میکنید بین خوانندگی و بازیگری تعادل برقرار کنید... آیا موفقیت شما در هر دو حوزه از نظر شما برابر است؟
- دوست دارم آثارم به صورت پیامی واضح، زیبا و اجتماعی به مخاطب برسد. برای مثال، من از طریق ترانهها تصویری را منتقل میکنم که بر نقد اجتماعی استوار است و از طریق آن پیامها و انتقاداتی را به شیوهای هنری هدایت میکنم. اما در سینما، من از تغییر شخصیت خود یا ارائه تصویری که شبیه من نباشد صرفاً برای کسب محبوبیت بیشتر خودداری میکنم. هنرمند باید قدمهای خود را به دقت بررسی کند و نباید تصویری به مردم ارائه دهد که با تصویر واقعیاش متفاوت باشد. بنابراین، ترجیح دادم که خود واقعیام باشم و تا حد امکان شفاف و صریح باشم، هرچند بسیاری از این موضوع ناراحت میشوند. من لباسی را میپوشم که دوست دارم، و نظرم را با تمام صراحت بیان میکنم، و همچنین شخصیت دیگری را به خود نمیگیرم. اما متأسفانه، سینما امروز بر پایه رفاقتهای صمیمی، منافع و پول اداره میشود، و بسیاری از کارگردانان با افراد نزدیک به خود مانند همسر یا خویشاوندان نزدیک برای ایفای نقشهای مهم کار میکنند، و این کار اشتباه است؛ علاوه بر این، تولید سینمایی امروز به شدت کاهش یافته است، بنابراین من آثارم را با دقت انتخاب میکنم و ترجیح میدهم زمانی که کاری که شخصیت و استعداد مرا قدر میداند در دسترس نیست، فاصله بگیرم.
• برخی معتقدند که در سینما از شما سوءاستفاده شده است؟
- من در سینما مورد سوءاستفاده قرار نگرفتم، اما مخاطبان فیلم «بیهه رمانتیک»، بهویژه صحنه مربوط به مسی، کاملاً کمدی بودند و انتشار گستردهای یافتند و این تصور را در مردم ایجاد کردند که من شجاع هستم؛ و من اعتراف میکنم که این شجاعت را دارم. با این حال، در آثاری که به خاطر آنها مشهور شدم، متواضع بودم و شخصیتهای دختر روستا، دختر روستایی و اهل صعيد را به تصویر کشیدم. امروزه، آثار جدی و دشوار دیگر موفقیت گذشته را کسب نمیکنند، زیرا همه هنرمند شدهاند. بنابراین، ترجیح دادم بهصورت مثبت در جامعه تأثیرگذار باشم و شخصیت خود را حفظ کنم؛ و هر کس که مرا دوست دارد و دنبال میکند، در من فضایی برای صراحتی مییابد که او نمیتواند آن را بیان کند، یا احساس میکند که من درباره مشکلاتی صحبت میکنم که او توانایی اعتراف به آنها را ندارد. و برخی دیوانگی مرا دنبال میکنند زیرا در من فردی غیرمتعارف میبینند و بسیاری در نظراتشان مینویسند که مرا به خاطر شاد بودن، دیوانه بودن، و مظلوم بودن دوست دارند؛ و من غمهای زندگی را از دوش آنها برمیدارم و به آنها انرژی مثبت میبخشم.
- آهنگ «حمص» توجیهی طنزآمیز و کمدی برای جدایی دو نفر ارائه میدهد، اما همزمان پیامی را منتقل میکند که روابط سمی باید پایان یابند، زیرا ویرانگر میشوند و احساس و هر چیزی زیبا را از بین میبرند. به نظر من هر رابطهای تاریخ انقضا دارد. و من در اینجا تشویق به فروپاشی خانواده نمیکنم، اما وقتی رابطه بسیار سمی باشد، من با گزینه طلاق و جدایی موافقم. بسیاری از زنان در جهان عرب مظلوم هستند، و اغلب زن مجبور میشود در خانه شوهر بماند و به خدمتکاری تبدیل شود که بچهها را بزرگ میکند و از نظر روانی فرومیریزد و نابود میشود، در حالی که مرد زندگی خود را میگذراند و ممکن است دوباره ازدواج کند. و از اینجا ایده آهنگ «حمص» آمد. و وقتی کسی از من میپرسد چرا جدا شدم، بهصورت طنز پاسخ میدهم: «خسته شدم... حمص از سرم پرید». یعنی رابطه ویرانگر شده و دیگر احساس یا فایدهای در آن نیست، پس چرا باید در آن ادامه دهم؟ انسان یک بار زندگی میکند، و اگر هر دو طرف ناراضی باشند، باید آنها را به جدایی تشویق کرد و هر کدام زندگی جدیدی را آغاز کنند، به جای اینکه ازدواج به مجازات یا فداکاری برای کودکان به قیمت زندگی، رویاها و آینده آنها تبدیل شود.
- ایده آهنگ بهصورت بامزهای زمانی متولد شد که با دوستانم در یکی از رستورانهای کوهستانی با منظره دریا ناهار میخوردم، یکی از اقوام که فردی بسیار شاد بود به من گفت: «چه شده؟ چرا حمص نمیخوری، در حالی که خیلی دوستش داشتی؟» من پاسخ دادم: «نمیخواهم حمص بخورم.» او گفت: «بیا برای او یک آهنگ بنویسیم.» و به مرور زمان این ایده را توسعه دادم، کلمات را نوشتم و آن را بهصورت زیبایی ملودیسازی کردم. من این سبک از آهنگها را دوست دارم، یعنی آهنگ سادهای که فقط درباره عشق صحبت نمیکند، بلکه ایدهای را بهصورت طنزآمیز و کمدی ارائه میدهد.
- دختر من در سوئیس زندگی میکند و نمیخواهد وارد عرصه هنر شود، با اینکه استعداد زیادی دارد. و من هم نمیخواهم او در هنر کار کند؛ او به سیاست و دنیای مدیریت کسبوکار و «بیزنس» علاقه دارد.
