حریم خصوصی بهیغومالرفته... و زندگی دروغین!
هنگامی که اسرار زندگی و حریم خصوصی آن در شبکههای اجتماعی فاش میشود، انسان از صمیمیت روزها و آرامش خانهاش محروم میگردد... و اوضاع از بهترین حالت به بدترین حالت دگرگون میشود.
وقتی مسائل خصوصی به موضوعی عمومی تبدیل شوند و لحظات صادقانه ارزش خود را از دست بدهند، زمانی که زندگی خانوادگی برای کسب شهرت و تحسینهای کاذب و افزایش تعداد دنبالکنندگان به نمایش گذاشته میشود، درها به روی مقایسههای وهمی و ویرانگری که به سلامت و ثبات خانواده آسیب میزند، به طور کامل باز میشود.
متأسفانه پدیدهای عجیب در جوامع محافظهکار ما رواج یافته است؛ گروهی از افراد جزئیات زندگی روزمره خانوادگی را برای جمعآوری بیشترین تعداد لایک به صورت عمومی در پلتفرمهای شبکههای اجتماعی منتشر میکنند.
متأسفانه، پیگیری و دنبال کردن این امور از دسته «بیاهمیتها» در شبکههای اجتماعی، خطری است که آگاهی جمعی جوامع را تهدید میکند؛ زیرا باعث پراکندگی توجه، اسراف زمان در محتوای سطحی و تضعیف معیارهای عینی ارزشها و دانش به نفع هیجانهای ارزانقیمت میشود.
محتوای سطحی یا خالی که توسط این افراد منتشر میشود، لزوماً بازتابدهنده علایق واقعی عموم مردم نیست و نباید به عنوان معیاری برای سنجش آگاهی جامعه در حوزههای مختلف، چه اجتماعی، چه هنری و چه ورزشی، در نظر گرفته شود!
برخی خوانندگان حرکاتی خارج از آداب عمومی و موجب انزجار انجام میدهند، چه رسد به لباسهایی که شایسته نیستند، و خوانندهای که حیا را رعایت نمیکند و به گونهای ظاهر میشود که گویی برهنه و در عین حال پوشیده است!
۲- پیگیری، نظارت و پاسخگویی از سوی نهادهای برگزارکننده و اتخاذ تصمیمات سختگیرانه در صورت جسارت به برگزاری چنین مراسمهایی که با اخلاق جوامع محافظهکار ما سازگار نیست.
۳- لغو مجوزهای برگزاری مراسم و منع نهاد متخلف از دریافت مجوزهای آتی در صورت نقض این قوانین.
در طول تاریخ، مردم به دنبال الگوگیری از دانشمندان و اصلاحگران خردمند و آگاه بودند؛ زیرا این افراد بودند که ذهنها را روشن میکردند و جوامع را به سوی پیشرفت و تعالی هدایت مینمودند. اما امروزه معیارها تغییر کرده و شهرت دیگر بر پایه علم و اندیشه بنا نمیشود، بلکه بر پایه بحثبرانگیز بودن، هیجانانگیزی، برهنگی و نمایشگری شکل میگیرد.
مشکل وجود این افراد تأثیرگذار نیست، بلکه محتوای سطحی و پوچی است که برخی از آنها ترویج میکنند و به جای ساختن آگاهی، آن را تضعیف میکند. در مقابل، متفکران و مربیان با دشواری در دسترسی به مردم روبرو هستند، زیرا برخی پلتفرمهای دیجیتال محتوای سریع و سبک را بر اندیشه عمیق و محتوای هدفمند ترجیح میدهند.
پسزهد و اعتدال راه درست است؛ از این رو، لازم است نقش آموزشی بین خانواده، مدرسه و رسانهها تکمیل شود و تلاشها برای نصیحت، راهنمایی و پیگیری همافزا گردد. باید این رسانهها ابزاری در دست ما باشند که از آنها استفاده میکنیم، نه اینکه ما را به خدمت بگیرند؛ باید آنها را در اختیار داشته باشیم، نه اینکه آنها ما را در اختیار بگیرند. باید با آنها متناسب با نیاز برخورد کنیم و در برابر ارزشهای بیگانهای که تحمیل میکنند، تسلیم نشویم. این امر تنها از طریق خودکنترلی و آگاهی صحیح درباره نحوه تعامل با آنها ممکن است؛ چرا که این فضاها در خود خیر و شر، نیک و بد، مفید و مضر را گرد آوردهاند. بنابراین، هنگام مرور و دنبال کردن این وبسایتها، به ویژه برای فرزندان جوان ما، باید هشدار و احتیاط شدید به خرج داد تا پایها لغزنده نشود و شر از پشت خیر پنهان نماند... و نعمت به نقمت تبدیل نگردد.
