احمد ترکیت... ورود به کابوس «رزیدنت ایول»
ترکیت به «الرأی» گفت: «در این فیلم، به دنیای (Resident Evil 7) و شخصیت ایثان وینترز بازمیگردم، اما نمیخواهم او را تنها به شکلی که مخاطبان بازیها میشناسند ارائه دهم، بلکه به شیوهای متفاوت.»
وی افزود: «آنچه در داستان ایثان مرا جذب میکند این است که این مرد نه به عنوان یک ابرقهرمان، نه به عنوان یک سرباز آموزشدیده و نه به عنوان کسی که به دنبال ماجراجویی بود آغاز به کار کرد؛ بلکه او فردی بسیار عادی است که به خاطر امری ساده و کاملاً انسانی، که جستجوی همسر گمشدهاش بود، وارد کابوسی تمامعیار شد. و این دقیقاً همان نقطهای است که برای من قلب تپنده فیلم محسوب میشود.»
وی اشاره کرد که هدفش از طریق این فیلم، بازخوانی سفر ایثان از زاویهای روانشناختی و عاطفیِ نزدیکتر است و پرسید: «معنای ورود فردی به مکانی ناشناخته در حالی که هنوز به یافتن انسانی که دوستش دارد امیدوار است، چیست؟ و چه اتفاقی میافتد وقتی که همین امید به تدریج به منبعی از ترس تبدیل میشود؟ و چگونه میتواند عشق، دلتنگی و حس مسئولیت در قبال فردی دیگر، انسان را به ادامه دادن وامدارد، حتی زمانی که همه چیز در اطرافش غیرمنطقی میشود؟»
ترکیت ادامه داد: «بنابراین، «خوش آمدید به خانواده» (Welcome to the Family) صرفاً نمایشی از لحظات ترسناک مشهور در (Resident Evil 7) نخواهد بود، بلکه تلاشهای گستردهتری برای ساخت رابطهای انسانی که ترس را هدایت کند، نه برعکس، وجود خواهد داشت. میخواهم مخاطب ابتدا ایثان را به عنوان یک انسان احساس کند و سپس به تدریج همراه او وارد کابوس شود.»
وی افزود: «فیلم برخی از عناصر و شخصیتهای (Resident Evil 7) را از دیدگاه کارگردانی خاص من بازتفسیر میکند، با توجه بیشتر به ترس روانشناختی، تنشِ کند و احساس نفوذ تدریجی امری غیرطبیعی به زندگی روزمره. همچنین فضای بیشتری برای مفهوم خانواده وجود دارد، اما نه به معنای آرامشبخش کلمه، بلکه به شیوهای تحریفشده که در دنیای (Resident Evil 7) استفاده میشود؛ جایی که خود کلمه «خانواده» به چیزی تبدیل میشود که همزمان حامل معنای عشق و تهدید است.»
وی تأکید کرد که تا حد امکان تلاش میکند فیلم را انحصاری برای کسانی که با بازیها آشنا هستند نباشد و افزود: «قطعاً مخاطبان (Resident Evil) به اشارات، جزئیات و شخصیتهایی برمیخورند که به خوبی میشناسند و شاید متوجه شیوه بازتفسیر برخی لحظات توسط من شوند، اما در مقابل، میخواهم کسی که تا به حال (Resident Evil) را بازی نکرده است نیز بتواند فیلم را تماشا کند، ایثان را درک کند، رابطه او با همسرش را بفهمد و همراه او از مکانی که وارد میشود بترسد.»
وی در پایان گفت: «در نهایت، این فیلمهای کوتاه را نیز نوعی تحیت و قدردانی از سازندگان بازیهایی میبینم که سالهاست بر تخیل من تأثیر گذاشتهاند. این روش خاص من برای بیان این است که این آثار نه تنها ساعاتی سرگرمی به من دادند، بلکه چیزهایی درباره ترس، درباره جهانسازی، درباره روایت بصری و درباره چگونگی تبدیل ترس به دربی به یک داستان انسانی واقعی به من آموختند.»
