فهید البنّای به «الرّای»: با «کارما»... ثمرات موفقیت را چیدم

- بازگشت به تئاتر... تنها از طریق متنی قوی و ایدهای متفاوت
فهد البناي، هنرمند، بار دیگر از طریق چندین پروژه دراماتیک به پیشخوان هنر بازمیگردد؛ گامی که نشاندهنده تمایل او برای بازپسگیری حضور قدرتمندش پس از دورهای غیبت نسبی از زمان مشارکتش در سریال «کف و دفوف» در سال ۲۰۲۱ است. او هماکنون از طریق سریال «کارما» که بر روی پلتفرم «دبی پلاس» پخش میشود، در معرض دید مخاطبان قرار دارد و همزمان در حال آمادهسازی سریال «شارع العرب» است که برای نمایش در فصل دراماتیک رمضان ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است. همچنین آثار دیگری نیز در دست دارد که تأیید میکند مرحله بعدی مسیر حرفهای او متنوعتر و گزینشیتر خواهد بود.
البناي در جزئیات بیشتر به روزنامه «الرای» گفت: «اکنون ثمرات موفقیت و زحماتی که در سریال «کارما» کشیدهام را میچشم. این سریال محصول عادل الیحی، وکیل است که از او بابت اعتماد، حمایت ویژهاش و تلاش همیشگیاش برای بازگشت من و مشارکت در آثار دراماتیکی که با استعداد من همخوانی دارد و فضای واقعی برای درخشش به من میدهد، تشکر میکنم.»
البناي ادامه داد: «این سریال شامل ۳۰ قسمت است و به ژانر درام اجتماعی خلیجی جذاب تعلق دارد. داستان آن حول درگیریهای خانوادگی درون یک خانواده اشرافی، به ویژه بین دو خواهر به نامهای «کارما» و «فَلک» میچرخد؛ در فضایی از تنش و اختلافات فزاینده که اسرار و روابط پیچیده بسیاری را آشکار میسازد.»
در پاسخ به پرسش درباره سریال «شارع العرب»، البناي اظهار داشت: «از تداوم همکاری با منیر الزعبی، کارگردان این اثر که اخیراً فیلمبرداری آن آغاز شده، بسیار خوشحالم. او از کارگردانانی است که هیچگاه از فرصت کار با او دریغ نمیکنم؛ حتی اگر فقط برای یک صحنه از من بخواهد، فوراً موافقت میکنم، به دلیل احترام عمیقی که هم از نظر انسانی و هم هنری برای او قائلم.»
او افزود: «الزعبی از نظر من بهترین کارگردان است، نه فقط یکی از بهترینها. او یک حالت هنری خاص است، زیرا دارای دیدگاه کارگردانی و توانایی برجستهسازی بهترین ویژگیهای بازیگر است. اعتراف میکنم که در دوران روی آوردن او به دراماتیک عربستان سعودی، حسادت کردم، زیرا غیبت او از صحنه کویت خلأ واضحی را ایجاد کرد، چه از نظر حضور و چه از نظر کیفیت آثاری که ارائه میداد.»
البناي توضیح داد که «شارع العرب» نیز شامل ۳۰ قسمت است و یک اثر اجتماعی جذاب است که داستان آن حول شخصیتی میچرخد که در یک حادثه مبهم دچار از دست دادن حافظه میشود و خود را در کشوری دور مییابد. سپس وارد سفری پر از اسرار و درگیریهای مرتبط با خانواده، تعلق و انتخابهای سرنوشتساز میشود؛ روایتی که سرشار از تعلیق و تحولات دراماتیک است.
او اضافه کرد: «در این اثر شخصیتی انسانی متفاوت را به تصویر خواهم کشید و انتظار دارم هنگام پخش سریال در رمضان، بازخورد گستردهای دریافت کند. به ویژه با توجه به اینکه این اثر از تألیف سوسن دوریش است و من در کنار ستارگانی چون عبدالرحمن العقل، فاطمة الطباخ، حمد اشکنانی، بدر الشعيبی، ناصر عباس، حنین و اصايل محمد و دیگران در آن بازی میکنم.»
البناي در بیانیهاش درباره سایر پروژههایش گفت: «من به عنوان مهمان ویژه در سریال «الحفل الأخير» ظاهر خواهم شد. این اولین تولید فیصل فرید است، از تألیف منی الشمري و شامل ۱۰ قسمت است.»
او خاطرنشان کرد که این اثر مسائل اجتماعی و روابط انسانی را در چارچوبی ترکیبکننده ابهام و تعلیق بررسی میکند، با تنوع در خطوط دراماتیکی که به هر قسمت ویژگی منحصر به فردی میبخشد و مخاطب را در حالت انتظار و هیجان نگه میدارد.
البناي افزود: «همچنین پروژه درامای جدیدی دارم که مرا با بازیگر و تهیهکننده، باسم عبدالامیر، متحد میکند، اما جزئیات آن هنوز شفاف نشده است. من او را همواره در کنار خود در شرایط مختلف میبینم و او را همچون پدر معنوی خود میدانم؛ حضور او در هر پروژهای، به دلیل تجربه طولانی و حس تولیدی بالایاش، اعتماد به نفس و اطمینان خاطر بیشتری به من میبخشد.» عبدالامیر را از چهرههای مهم و تأثیرگذار در عرصه درامای خلیج فارس میداند، چه از جنبه حمایت از هنرمندان و چه از طریق آثار ارائهشدهای که در خلق حضور چشمگیر، تنوع و شجاعت در انتخابها نقش داشتهاند. البناي خاطرنشان کرد: «به نظر من، همکاری با او افزودنی واقعی برای هر هنرمندی است که به دنبال پروژهای متفاوت و تضمینشده است.»
در زمینه تئاتر نیز البناي توضیح داد: «در حال حاضر در دوره استراحتی به سر میبرم و ترجیح میدهم صبر کنم تا اثری متفاوت برای مخاطبان پیدا کنم؛ زیرا پس از احساس خستگی از تکرار، اکنون مایل هستم با چهرهای نو ظاهر شوم که به مسیر حرفهایام بیفزاید و فضای گستردهتری برای نوآوری، دور از نقشهای تکراری، به من بدهد.»
او در پایان گفت: «تمایلی به بازگشت به تئاتر ندارم مگر از طریق متنی قوی، ایدهای متفاوت و شخصیتی که چالشی واقعی را متحمل شود؛ زیرا تئاتر برای من مسئولیتی بزرگ است، زیرا مواجههای مستقیم با مخاطب است و این امر مرا نسبت به انتخاب اثری که شایسته من باشد و فرصتی برای ارائه چیزی ماندگار و دور از سهولت یا تکرار فراهم کند، حساستر میسازد.»