پوشیدن «شلوارک» در مساجد و مجموعهها.. مردود

در گفتار عامیانه گفته میشود: «آنچه را میل داری بخور و آنچه مردم میپسندند بپوش». این جمله نیازی به تفسیر یا یادداشت تفسیری ندارد، اما آنچه اخیراً میبینیم، وارونه شدن این اصل است؛ چرا که «شلوارک» به پدیدهای برای بسیاری تبدیل شده است. متأسفانه منظورم افراد مسن است، بدون هیچ شرم و حیا و بدون توجه به کودکان، فرزندانی که در مقطع ابتدایی و حتی متوسطه هستند و کسانی که شلوارک میپوشند. درست است که این پدیده را میتوان از ویژگیهای فردی انسان دانست، اما در عین حال معیارها، اخلاقیات و احساسات عمومی وجود دارد که باید توسط کسانی که «شلوارک» میپوشند، به ویژه در مراکز تجاری، با ازدحام جمعیت و حضور زنان و دختران، و همچنین در کلینیکها، بیمارستانها و انجمنها، محترم شمرده شود. به باور من، کسی که در چنین مکانهایی به انسانیت خود احترام میگذارد، هرگز خود را در چنین وضعیتی قرار نمیدهد، مگر اینکه شرم و حیا را کاملاً کنار گذاشته باشد که این موضوعی جداگانه است.
در خانههای خدا، جایی که انسان در برابر خالق خود میایستد و این ایستادن نیازمند پوشش مناسب (مانند عبا یا لباس نماز) است، اگر در دسترس باشد، به احترام کسی که در محضر او ایستادهایم، با خضوع و وقار، نباید «شلوارک» بپوشیم که پاهای نمازگزار، به ویژه اگر فرد مسن باشد، نمایان شود. زشتترین مناظر زمانی است که فردی را در یک مرکز تجاری میبینید که همراه با فرزندانش و پدر و مادرش، با شلوارک قدم میزند، در حالی که پنجاه سال از عمرش گذشته و پاهایی دارد که حتی کودکان نیز از دیدن آنها بیزارند. «محصن» (کسی که به عفت خود پایبند است) نباید نسبت به چنین منظرهای در برابر هزاران نفر داخل مرکز تجاری، بدون شرم و حیا، اعتراضی نداشته باشد. در این لحظه، همسر باید از همسرش بخواهد که از خروج با «شلوارک» به مسجد یا مرکز تجاری خودداری کند، حداقل به احترام دیگران، اگر نه به احترام به خود.
بدترین عیب آن است که مردی را ببینیم که با پاهای خود در انجمنها، مراکز تجاری، مساجد یا نزد پزشک در کلینیک، با غرور قدم میزند. ما «شلوارکپوشان» را جمعیتی میدانیم از کسانی که در مساجد میبینیم که برای نماز، با عجله به دنبال عبا یا پوششی برای پوشاندن شلوارک خود میگردند. اما چگونه نماز میخوانند اگر چنین پوششی پیدا نکنند؟ آیا با شلوارک و با عورت نماز میخوانند؟ یا به خانه بازمیگردند تا معنای احترام به مسجد، احترام به کسی که در محضر او میایستند و معنای احترام به ذوق عمومی را درک کنند؟... عمرتان پرباد. یوسف الشهاب