سند از آرشیو

در جریان مرتب‌سازی اسنادم چند روز پیش، توجه من به گزارش قدیمی جلب شد که توسط شبکه خبری ام‌اس‌ان‌بی‌سی در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۰۳ منتشر شده بود و درباره اسنادی صحبت می‌کرد که طبق قانون آزادی اطلاعات از سوی «موسسه آرشیو امنیت ملی» به دست آمده و از طبقه‌بندی خارج شده بودند. این اسناد به مکاتبات محرمانه میان دولت آمریکا و دولت عراق در طول جنگ ایران و عراق از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ می‌پردازند که هدفشان متقاعد کردن عراق برای از سرگیری روابط دیپلماتیک با ایالات متحده بود. همچنین بر سفر دونالد رزمفیلد به عراق در مارس ۱۹۸۴ به عنوان فرستاده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا، رونالد ریگان، تأکید می‌شود تا اطمینان حاصل کند که انتقاد علنی آمریکا از عراق به خاطر استفاده از سلاح‌های شیمیایی، ناشی از موضع رسمی کلی آمریکا در قبال این موضوع در هر کجا که رخ دهد، است و نباید به عنوان تغییر سیاست ایالات متحده برای بهبود روابط دوجانبه بین دو کشور و با سرعتی که عراق تعیین می‌کند، تعبیر شود. گزارش همچنین نشان می‌دهد که اگرچه ایالات متحده رسماً در جنگ ایران و عراق بی‌طرفی خود را اعلام کرد، اما در دولت صدام حسین متحد مهمی و پناهگاهی مستحکم در برابر تندروی‌های ایرانی که در انقلاب سال ۷۹ در ایران ظاهر شد، می‌دید که ممکن است بزرگ‌ترین تهدید استراتژیک برای منافع آمریکا در منطقه باشد. بنابراین، به صورت مخفیانه به عراق سلاح از انواع مختلف، از جمله سلاح‌های شیمیایی، در دوران ریاست جمهوری ریگان و جورج بوش پدر فروخت و هر دو دولت تلاش کردند تا از ورود سلاح به ایران جلوگیری کنند. در نتیجه، اگرچه ایالات متحده رسماً در طول سال‌های جنگ ایران و عراق بی‌طرفی خود را اعلام کرد، اما در عمل سیاستی مخفیانه برای حمایت از عراق در برابر پیروزی ایران اتخاذ کرد که شامل از سرگیری روابط دیپلماتیک، تبادل اطلاعات اطلاعاتی، گسترش همکاری‌های سیاسی و همچنین فروش سلاح و تجهیزات به عراق بود. این سیاست است؛ آنچه ما به صورت علنی می‌بینیم و می‌شنویم لزوماً با آنچه به صورت مخفیانه مدیریت و برنامه‌ریزی می‌شود، مطابقت ندارد. و ما در آنچه امروز در منطقه رخ می‌دهد، بهترین مثال را داریم. فیصل محمد بن سبت