«اداریه»: لغو مصوبهٔ «سکنیه»؛ پایان قرارداد اجارهٔ شهروندی از ساکنان «شرق تیماء»

دادگاه اداری حکمی مبنی بر ابطال تصمیمی صادره از سوی مؤسسه عمومی مراقبت مسکن مبنی بر خاتمه و فسخ قرارداد اجاره یکی از شهروندان ساکن منطقه شرق تیماء صادر کرد. این حکم با قابلیت اجرای فوری و بدون ارائه ضمانت همراه بود. این حکم در پی دادخواستی که توسط شهروندان در خصوص ملک واقع در شرق تیماء تقدیم شده بود، صادر گردید. شهروند مذکور با دریافت اخطاریه از طریق اپلیکیشن «سهل» مبنی بر تصمیم مؤسسه برای خاتمه و فسخ قرارداد اجاره و تخلیه منزل محل سکونت خود، که تاریخ تخلیه آن برای ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ تعیین شده بود، متعجب شد.
وکلای مدعی تأکید کردند که این تصمیم نقضی بر جایگاه قانونی و حقوق کسبشده شهروند است و توضیح دادند که موکل ایشان از مزایای ماده ۲۹ مکرر قانون مراقبت مسکن، که بر اساس قانون شماره ۲ سال ۲۰۱۵ به این قانون افزوده شده بود، بهرهمند بوده است. دادگاه به درخواستهای وکلای مدعی پاسخ داده و حکم به ابطال تصمیم مورد اعتراض با قابلیت اجرای فوری و بدون ضمانت صادر کرد.
در ادامه جزئیات بیشتر ارائه میشود: دادگاه اداری حکمی مبنی بر ابطال تصمیمی صادره از سوی مؤسسه عمومی مراقبت مسکن مبنی بر خاتمه و فسخ قرارداد اجاره یکی از شهروندان ساکن منطقه شرق تیماء صادر کرد. این حکم با قابلیت اجرای فوری و بدون ارائه ضمانت همراه بود. این حکم در پی دادخواستی که توسط وکیل حمود الهاجری به عنوان نماینده قانونی شهروند در خصوص ملک واقع در شرق تیماء تقدیم شده بود، صادر گردید. شهروند مذکور با دریافت اخطاریه از طریق اپلیکیشن «سهل» مبنی بر تصمیم مؤسسه برای خاتمه و فسخ قرارداد اجاره و تخلیه منزل محل سکونت خود، که تاریخ تخلیه آن برای ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ تعیین شده بود، متعجب شد.
وکیل حمود الهاجری در دادخواست خود تأکید کرد که این تصمیم نقضی بر جایگاه قانونی و حقوق کسبشده موکلش است و توضیح داد که موکل ایشان از مزایای ماده ۲۹ مکرر قانون مراقبت مسکن، که بر اساس قانون شماره ۲ سال ۲۰۱۵ به این قانون افزوده شده بود، بهرهمند بوده است. الهاجری افزود که لغو بعدی این ماده بر اساس قانون شماره ۸۳ سال ۲۰۲۵، اثری بازگشتی بر جایگاههای قانونی که در زمان اعتبار آن شکل گرفتهاند، ندارد و بر اساس اصل عدم بازگشت قوانین و ماده ۱۷۹ قانون اساسی کویت است. الهاجری گفت: «تصمیم خاتمه و فسخ قرارداد اجاره و تخلیه منزل منجر به بیخانمان شدن خانواده خواهان بدون پناهگاه میشود، که ناشی از تخلف نهاد مدیریت از قانون است، علاوه بر اینکه این تصمیم به صورت تعسفی و با سوءاستفاده از قدرت صادر شده است.»
الهاجری خواستار توقف فوری اجرای دستور تخلیه و ابطال تصمیم مورد اعتراض و عواقب آن، از جمله ادامه اعتبار قرارداد اجاره، شد. دادگاه به درخواستهای وکلای مدعی پاسخ داده و حکم به ابطال تصمیم مورد اعتراض با قابلیت اجرای فوری و بدون ضمانت صادر کرد.