نجوت هفت بار از بمباران... داستان فاجعه عقاب غزه چیست؟

در میان از دست دادن و نجات، تغرید الدلو، زن فلسطینی، سلسله‌ای پیوسته از بمباران و ویرانی را تجربه کرد و میان آوار و مراکز آوارنشستگان در حرکت بود. او هفت بار از زیر آوارها زنده بیرون آمد، اما در هر ایستگاه، افرادی از خانواده و خویشاوندانش را از دست داد. از محله الشجاعیه تا محله الزیتون، تغرید ۳۱ بار برای یافتن امنیت آوارنشست، تا داستان او به گواهی بر شدت فاجعه‌ای تبدیل شود که خانواده‌های نوار غزه در طول جنگ تجربه کردند. خانواده تغرید پیش از این بیش از ۲۰۰ عضو داشت، اما جنگ نابغه‌گرایی علیه غزه تعداد آن‌ها را به تنها ۱۰ نفر کاهش داد. در الشجاعیه، سقف خانه‌ای بر سر اعضای خانواده فرو ریخت و او خود را در میان آوارها در کنار مادرش که معلول و مبتلا به آلزایمر بود، یافت. تغرید با کشیدن مادرش، به دنبال راهی برای خروج می‌گشت تا اینکه توانستند به یک شکاف کوچک برسند که آن‌ها را به نجات رساند. اما این آخرین باری نبود که مرگ را زیر آوارها تجربه کرد. تغرید سفر آوارنشست خود را از شمال غزه به جنوب آن ادامه داد و بین مناطق متعددی از جمله ابوعطاظم و خیابان فلسطین در حرکت بود، اما بمباران‌ها هر بار او را دنبال می‌کردند. در یکی از پناهگاه‌های موقت، ۱۲ نفر در فضایی به مساحت کمتر از ۶ متر مربع زندگی می‌کردند، قبل از اینکه آن مکان به آوار تبدیل شود. در مجتمع پزشکی الشفاء، جایی که او در بخش جداسازی خون کار می‌کرد، مرحله دیگری از جنگ را تجربه کرد و محاصره و تجاوز به بیمارستان را دید. او روایت می‌کند که برادرش و دو پسرش در مقابل مادرش دستگیر شدند، قبل از اینکه برادرش بعداً در اسارت به شهادت برسد، طبق روایت او. در خیابان النفق، چهار طبقه بر سر اعضای خانواده فرو ریخت و تغرید حدود ۳۰ دقیقه زیر آوارها ماند تا اینکه تیم‌های امدادی به او رسیدند. او زنده بیرون آمد، اما در آن کشتار حدود ۲۰ نفر از خویشاوندانش را از دست داد. در ایستگاه دیگری، مادرش توسط ترکش‌های خطرناک مجروح شد و ۴۰ روز در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود، قبل از اینکه جان بسپارد و تغرید زنی را که در یکی از سخت‌ترین لحظات نجاتش همراهی‌اش کرده بود، از دست داد. تغرید در ایستگاه هفتم خود به محله الزیتون رسید، جایی که یک بلوک مسکونی به طور کامل ویران شد و او برادر دیگری را همراه با پسرانش از دست داد، تا خانواده‌اش به تنها ۱۰ نفر کاهش یابد. در طول ۳۱ سفر آوارنشست، مکان‌هایی که به آن‌ها پناه برد، از ایستگاه‌های موقت نجات به نشانه‌هایی از از دست دادن عزیزان تبدیل شدند، تا جایی که حافظه‌اش بیشتر با آوارها و محل‌های بمباران مرتبط شد تا با خانه‌ها و خیابان‌هایی که در آن‌ها زندگی می‌کرد. امروز، تغرید آثار آن سفر را در بدن خود حمل می‌کند، شامل شکستگی‌ها، آسیب‌ها، اختلالات تنفسی و خستگی تارهای صوتی، اما همچنان به روایت داستان خود و جستجوی تصاویر و چهره‌های از دست رفته‌اش ادامه می‌دهد. او هفت بار از زیر آوارها زنده بیرون آمد، ۳۱ بار آوارنشست کرد و خانواده‌اش از بیش از ۲۰۰ نفر به تنها ۱۰ نفر کاهش یافت؛ اعدادی که داستان «عنقاء غزه» را خلاصه می‌کنند، کسی که بارها از مرگ نجات یافت، اما از هر آواری با غم و یادآوری‌هایی بیرون آمد که هنوز در او زنده است.