مرد نیکوکار و قلب تپنده میهن، در خارج از کشور
نقش برجستهای در برافراشتن نام کویت فراتر از مرزهای کشور داشت؛ چرا که این فرزندان گرامی، روحیهای وطنی و صادقانه را در خود حمل میکردند و کویت را در زیباترین چهرهاش، چه در مناصب رسمی و چه غیررسمی، به نمایش گذاشتند. آنها با تخلق به اخلاق میهنپرستی و شرافت، خانههایشان را به کانونی برای بخشندگی، مهماننوازی، شجاعت و جوانمردی تبدیل کردند و دست یاری به سوی برادران و هموطنان کویتی و عرب خود دراز کردند و بدین ترتیب، دو مفهوم عالی تعلق و کار میهنی و نمایندگی شرافتمندانه از میهن عزیزشان، کویت، را تجسم بخشیدند.
از جمله مواضعی که یادآوری آنها در این مقام مایه دلگرمی است، رفتارهای میهنی و زیبای مرحوم عمّ بدر محمد ناصر السائر (بوفیصل)، که خداوند او را رحمت کند، و لقب «مرد نیکوکار» داشت، میباشد. ما تنها به ذکر دو مورد از این مواضع میهنی و شرافتمندانه از مرحوم بوفیصل، همراه با فرزندان دانشجویش در پادشاهی بحرین، بسنده میکنیم، همانگونه که عجلهی این نوشتار اجازه میدهد. اما پیش از آن، شایان ذکر است که مرحوم بدر محمد السائر، از برجستهترین چهرههای جامعه کویتیتباران در بحرین بود؛ او در بسیاری از مناسبتها حاضر میشد و در بیشتر مراسم استقبال رسمی که در دهه ۱۹۴۰ میلادی برگزار میگردید، شرکت میکرد. او تلاش میکرد تا از مهمانان کویتیتبار بحرین استقبال کرده و با آنها تجلیل کند و همواره کوشش میکرد تا وظیفه خود را در قبال آنها به جا آورد، گویی که آنها در کویت حضور دارند. از مشهورترین این مناسبتها، استقبال از صاحبالعالیجاه شیخ احمد الجابر الصباح، رحمهالله، در جریان سفر ایشان به پادشاهی بحرین بود.
بوفیصل، رحمهالله، به بخشش اصیل عربی و عشقش به کمک به برادران کویتیاش که برای انجام امور تجاری خود به بحرین میآمدند، یا از میان دانشجویان کویتیاش که در آنجا تحصیل میکردند، متمایز بود. او اغلب بسیاری از آنها را در خانه خود میپذیرفت و اصرار داشت که در هتل اقامت نکنند. او با هر کسی که از کویت میآمد، مهماننوازی نیکو میکرد و ضیافتهای باشکوهی برای آنها ترتیب میداد. این امر چنان پیش رفت که او و شریکش، مرحوم عمّ خالد عبدالعزیز السعدون، به عنوان دو بزرگوار و میزبان برادران کویتیشان در بحرین شناخته میشدند. علاوه بر کسبوکارهای شخصی خود، او مسئولیت مدیریت املاک تاجر مرحوم هلال فجیحان المطیری، رحمهالله، در بحرین را نیز بر عهده گرفت و بر تمامی امور آن نظارت داشت.
مرحوم بدر السائر، رحمهالله، به عنوان «رئیس دانشجویان کویتی در بحرین» شناخته میشد و برای دانشجویان کویتی آنجا همچون پدری مهربان بود که در سختیها همراه آنها میایستاد، در مواقع نیاز به آنها کمک و مشاوره میداد و آنها نیز تمام عشق، قدردانی و احترام خود را نسبت به او نثار میکردند. این امر نشاندهنده جایگاه بزرگ «ابو فیصل» در قلبهای آنها از طریق تلاش او برای خدمت به فرزندان میهنش است.
این مقدمهای مختصر بود که حضور شرافتمندانه عمّ بوفیصل، رحمهالله، را در بحرین روشن میسازد. اما در مورد دو موردی که میخواهیم بر آنها تأکید کنیم، میتوان آنها را به شرح زیر خلاصه کرد:
**مورد اول: تلاش او برای تسهیل پرداخت حقوق دانشجویان پیش از عید**
مرحوم بوفیصل، رحمهالله، دستهای بخشندهای در کمک به دانشجویان کویتی در تحصیل آنها داشت. در اینجا به نقلی از مدیر مأموریت در کالج صنعتی بحرین استناد میکنیم که میگوید: «مرحوم بدر السائر تلاشهای زیادی برای تسهیل پرداخت حقوق دانشجویان کویتی انجام داد که به دلایلی خارج از اراده آنها عقب افتاده بود، و شکایت آنها را به مسئولان بحرین یا تاجران بزرگ کویتی مستقر در آنجا، به ویژه آقای مشاری هلال المطیری، پس از توصیه شخصی مرحوم بدر السائر، منتقل کرد. او امور آنها را آسان کرد، کمکهای نقدی و عینی به آنها ارائه داد و با اهدای هدایا، دلهای آنها را شاد ساخت و شادی و سرور را به روح آنها بازگرداند، بهویژه که آنها در آستانه عید فطر مبارک بودند.»
**مورد دوم: توقف نمایشی به نفع یهودیان**
در اینجا، موضع میهنی و شرافتمندانه عمّ بوفیصل، رحمهالله، در قبال اقدام دانشجویان کویتیاش برای اجرای یک نمایش به نفع یهودیان در سال ۱۹۴۱ مطرح میشود. در این باره آمده است: «ناجی زلوف، یهودی، در ۵ آوریل ۱۹۴۱ از دانشجویان کویتی در خوابگاه مدرسه بازدید کرد و از آنها خواست در یک نمایش اجتماعی شرکت کنند، بدون اینکه از نویسنده آن آگاهی داشته باشند. آنها در برابر وسوسه مالی بزرگ که به آنها پیشنهاد شد، موافقت کردند که هر کدام ۲۲ روبیه دریافت کنند (که مبلغی بزرگ در آن زمان بود). آنها واقعاً نیمی از مبلغ را به عنوان پیشپرداخت دریافت کردند و همچنین تعهد گرفتند که در صورت انصراف، هر کدام جریمهای حدود ۱۰۰ روبیه پرداخت کنند. برای افزایش وسوسه، او متوجه شد که کفش یکی از دانشجویان فرسوده و پاره است و به دانشجو قول داد که کفش جدیدی خارج از توافق به او بدهد. در نتیجه، دانشجویان موافقت کردند و زمان تمرین تعیین شد. پس از اینکه هر کدام نقش خود را دریافت کردند، تمرینات در یکی از اتاقهای خانه او آغاز شد. در حین آن، آنها با برادر مرحوم محمود المرّدی و برخی از جوانان بحرینی آشنا شدند که از مبلغ وسوسهانگیز موافقتشده بیخبر بودند. محمود المرّدی به دلیل فصاحت زبان و تواناییاش در تنظیم دیالوگها، نقش قهرمان نمایش را بر عهده داشت. آنها تقریباً یک ماه کامل در تمرینات شرکت کردند، پس از اینکه نقشهای خود را به خوبی حفظ کرده بودند و تنها مانده بود که تمرین ورود و خروج از صحنه را انجام دهند. لباسها آماده و بلیتها چاپ شده بود. در بلیتها عبارت «عایدی این مراسم برای صندوق جنگجویان (FIGHTERS FUND)» درج شده بود. به نظر میرسد که اخبار این نمایش و هدف از برپایی آن به برخی از محافل ملیگرای بحرینی نشت کرده باشد که از مشارکت دانشجویان کویتی در این نمایش خشمگین شدند. مرحوم بدر محمد السائر، رئیس جامعه کویتیها در بحرین، از این خبر آگاه شد و دانشجویان را فراخواند و به آنها اطلاع داد که گروهی از مردان غیور بحرینی که به آبروی کویت و دانشجویانش حساس هستند، از مشارکت دانشجویان کویتی در این نمایش ابراز نارضایتی کردهاند. دلایل این نارضایتی چندگانه بود: اولاً، آنها دانشجویانی بودند که برای تحصیل به بحرین آمدهاند، نه برای بازیگری؛ ثانیاً، عایدی این نمایش برای یک پروژه خیریه نیست (همانطور که شخص یهودی به آنها گفته بود)، بلکه برای حمایت از صندوق جنگجویان بریتانیایی است؛ و ثالثاً، آنها بهتر از هر کسی میدانند که اعمال آنها به نفع اعراب نیست و آنها در تلاش برای ایجاد یک وطن یهودی در کشور فلسطین هستند. مرحوم بدر السائر، رحمهالله، بر انصراف دانشجویان از نمایش اصرار ورزید و هیچ بهانهای را نمیپذیرفت و از آنها خواست که مشکل را حل کرده و قرارداد نمایش را فسخ کنند. و به لطف خداوند متعال، او به خواسته خود رسید.»
پس از مسیری زیبا و سرشار از بخشش، میهنپرستی و شرافت برای مرحوم بدر محمد السائر (بوفیصل)، رحمهالله، در میهن دومش، بحرین، او احساس ضرورت بازگشت به میهنش کرد. خانوادهاش به شدت به او نیاز داشتند و کسبوکارهای خانوادگی در حال گسترش بود و به رهبری نیاز داشت تا آنها را هدایت و توسعه دهد. او روابط خوبی با همه مردم داشت، بنابراین به وطن عزیزش، کویت، بازگشت و در بحرین تأثیر مثبت بزرگ و دوستان بسیاری از خود به جای گذاشت که آرزو میکردند او با بخشش و اخلاق پسندیدهاش که بر همه آنها تأثیر گذاشت، در میان آنها بماند. او صاحب ردپاهای زیبایی بود که هر کسی که با او تعامل داشت، آن را احساس میکرد.
وقتی بوفیصل، رحمهالله، به وطنش، کویت، رسید، مرحله جدیدی در زندگی آن انسان کوشا و خستهناپذیر آغاز شد. او با تجربیاتی که از کارش در بحرین کسب کرده بود و با روابط خوبش با متعاملان در بازار، و با شهرت نیکوی خود در خوشاخلاقی، امانتداری، صداقت و محبوبیت نزد مردم، بازگشت. با توفیق خداوند متعال، این موارد بهترین یاور او برای موفقیت و تداوم بخشش در میهن عزیزش، که دوستش داشت، شدند.
اینچنین بود برخی از مواضع زیبای میهنی «مرد نیکوکار»، مرحوم بدر محمد ناصر السائر (بوفیصل)، رحمهالله، با فرزندان دانشجوی کویتیاش در پادشاهی بحرین، که او را به الگویی نیکو برای پیروی و نمونهای شرافتمندانه برای فرزندان کویتی در خارج از کشور تبدیل میکند. خداوند متعال او و مانند او از فرزندان نیکوکار و نیکنام کویت را رحمت کند.
دکتر عبدالمحسن الجارالله الخرافي
