نسب و انتساب و تغییر القاب

مواضعالدول جهان از خواست شهروند برای تغییر نام اول، میانی یا حتی نام خانوادگیاش بسیار متفاوت است. هرچه کشورها پیشرفتهتر شوند، در این زمینه تساهل بیشتری از خود نشان میدهند، حتی اگر تغییر کاملاً جامع باشد؛ زیرا برای آنها مهم، شماره هویت شهروند یا شماره ضمانت اجتماعی (SSN) است، همانطور که در ایالات متحده آمریکا کاربرد دارد. این شماره اساساً برای ردیابی فرد، درآمد او، مالیاتهای پرداختی یا متعلق به او، سوابق شغلیاش و خدمات بانکی و اعتباری ارائهشده به او استفاده میشود. این شماره تا زمان مرگ همراه فرد باقی میماند و در آمریکا از ۹ رقم تشکیل شده که به سه بخش تقسیم میشود و هر بخش معنای هدف خاصی دارد. در گذشته، بخش اول به محل سکونت مرتبط بود، اما این مورد بعداً لغو شد؛ بنابراین، این شماره صرفاً ثبتکننده نام شخص است، فارغ از اینکه تغییر کند یا تعدیل شود. به عنوان مثال، نام معاون رئیسجمهور آمریکا در زمان تولد «جیمز دونالد بومان» بود، سپس تصمیم گرفت آن را به «جیمز دیوید همیل» تغییر دهد و در نهایت بر «جیمز دیوید ونس» تثبیت کرد و به دلایل عمدتاً سیاسی، آن را به J.D. Vance خلاصه نمود. در تمام این مراحل، شماره ضمانت اجتماعی بدون تغییر باقی ماند. شایان ذکر است که تغییر نام معمولاً تنها با حکم قضایی انجام میشود تا اطمینان حاصل شود که تغییر نام به منظور فرار از تعقیب، اتهام یا جرمی خاص نیست.
***
در آوریل گذشته، قانونی در مورد تنظیم مقررات دعوای نسب و اصلاح اسامی در کشور ما به تصویب رسید که گامی مهم در مسیر توسعه و تنظیم نظام حقوقی مرتبط با حمایت از انساب و اسامی، و تقویت ضوابط حاکم بر آنها به گونهای که هویت شخصی و خانوادگی را حفظ کند و ثبات اجتماعی را تقویت نماید، محسوب میشود. در اینجا توجیهی برای سختگیری در این موضوع وجود ندارد، زیرا به آزادی فردی مربوط میشود، با این حال ضرورت دارد که سیستم امنیتی محکمی وجود داشته باشد که از طریق یک شماره خاص و منحصر به فرد، امکان شناسایی فرد را فراهم کند. اما در حال حاضر، شماره ردیابی به اندازه کافی محکم نیست، اگرچه به سمت شماره «کارت ملی» میل دارد، اما با شماره پاسپورت که متفاوت است، شماره گواهینامه رانندگی، شماره ملی و شماره سریال درجشده پشت کارت ملی رقابت میکند. بنابراین، نیاز به مداخلهای است تا به این تعدد گیجکننده پایان داده شود و یک شماره واحد برای تمام اسناد پذیرفته شود. با این حال، شناسایی «هویت واقعی هر فرد» امروزه آسان شده است؛ بنابراین خطرات واقعی ناشی از تشابه یا تغییر اسامی وجود ندارد، با توجه به پیشرفت علوم اثر انگشت ژنتیکی، بیومتریک و اثر انگشت چشم. قانون جدید ضوابط دقیقتری برای درخواست تغییر نام یا نام خانوادگی وضع کرده و آن را به موارد خاصی محدود نموده است، زیرا تقاضا برای تغییر اسامی افزایش یافته است. بنابراین، مهم است که این ضوابط در اختیار مسئولان نهادهای مربوطه قرار گیرد تا از دستکاری در اسامی و انساب جلوگیری شود و جدیت در این نوع درخواستها تثبیت گردد و حریم خصوصی قانونی و اجتماعی مرتبط با آن حفظ شود. همچنین ضروری است از ابزارهای علمی مدرن مانند اثر انگشت ژنتیکی در مسائل مربوط به نسب استفاده شود. علاوه بر این، مقررات دقیقتری برای رویهها و هزینهها وضع شده و ادای شهادت دروغ در برابر نهادهای ذیصلاح جرمانگاری شده است که این امر دقت اثبات را تقویت کرده و از سوءاستفاده از این مسیرهای قانونی برای انتساب به این یا آن نهاد جلوگیری میکند و اعتماد به سلامت و عدالت رویهها را تقویت مینماید.
احمد الصراف