«برای هر مقامی، سخنی» «مکانها و زمانهای ظهور جنها و عفاریت»
نمیدانم چرا خطیب جمعه ترجیح داد تمام مسائل و رویدادهایی را که مسلمانان را همچون دستبندی بر مچ دست احاطه کردهاند، کنار بگذارد و به جای پرداختن به میدانهای مینِ پر از مسائل انفجاری که ذهنها و دلهای مردم را مشغول کرده است، به موضوع «تعدد زوجات» بپردازد؛ موضوعی که با آنان سازگار نیست و با اولویتهایشان همسو نیست، در حالی که فقر سوزان و نیاز مبرم آنان به یک تکه نان، جرعهای آب و یک قرص دارو حس میشود. و پس از نماز، نزد او رفتم و دیدگاهم را عرض کردم، و او وعده داد که در خطبه آینده موضوع «مکانها و زمانهای ظهور جنها و عفاریتها» را مطرح خواهد کرد! *** مشایخ در مساجد با خضوع نشسته بودند و به ذکر حکیم با ترتیل گوش میدادند و فضا آرامشی را در دلها میریخت و روح به آسمان عروج میکرد تا تأمل کند و نور در وجدانها و خردها میدرخشید و مکان تسبیحگو و تهلیلکننده به نظر میرسید. *** خطیب با سلام و تکبیر بالا رفت و با لحنی شیرین و روان سخن گفت و بیان بر زبان روان میگشت همچون بارانی که در دلها امید میروید. گفت: سخنم را با دقت بشنوید، زیرا من دارویی آزموده و مفصل را توصیف میکنم. بیایید درِ تعدد را بزنید، زیرا ورود به آن آسان است و دری بسته نیست. *** مشایخ با حیرت و اندوه گفتند: وای بر خطیب! او بدی کرده و غفلت ورزیده. و هنگامی که به شرح خود پرداخت، پچپچ کردند: شیخ از اصول منحرف شده و طولانی گفته است. به او گفتند: به جلو نگاه کن، آیا در میان ما کسی را میبینی که دیوانه یا نادان باشد؟ *** خطابهات را به مسائل دیگر معطوف کن، زیرا آنها سزاوارترند و غافل نباش. پند و اندرز چون بارانی است که اگر به موقع ببارد، در دلها نفوذ میکند و آنها به سوی بلندی پرواز میکنند و سخن زمانی میثمر میدهد که برای صاحبانش سودمند باشد و در زمانبندی آن، یاری فوری باشد. *** به سخن خود بپرداز، زیرا بهترین سخن تو آن است که متناسب با موقعیت باشد و خردمند و عاقل باش. و اگر به امتی نصیحت میکنی، به چیزی نصیحت کن که زندگی را بسازد و باطل را برنگرداند. زیرا پند و اندرز سودی ندارد اگر تودهها از آن بهرهمند نشوند و پاسخگوی پرسشها نباشد. خطیب در همان لحظه در میان همراهانش زمزمه کرد: امر حکومت به حکمی قطعی تبدیل شده است! *** یادآوری: موضوع خطبه آینده «مکانها و زمانهای ظهور جنها و عفاریتها» است!
