ذخایر نفتی اضطراری جهان وارد مرحله حساسی میشود

کارشناسان انرژی هشدار دادهاند که برداشت گسترده از ذخایر استراتژیک نفتی ایالات متحده آمریکا، در پاسخ به پیامدهای ناشی از جنگ با ایران، ممکن است به سازههای غارهای نمکی که نفت خام در آنها ذخیره میشود، آسیب ساختاری وارد کند؛ همزمان با اینکه ذخایر به پایینترین سطح خود از اوایل دهه ۱۹۸۰ رسیده است. کارشناسان توضیح دادهاند که هرگونه آسیب به این غارها میتواند توانایی ایالات متحده برای مقابله با بحرانهای انرژی آینده را محدود کند. نفت در ذخایر استراتژیک در داخل ۶۰ غار نمکی که در عمق هزاران فوت زیر زمین در چهار سایت اصلی در سواحل خلیج در ایالتهای تگزاس و لوئیزیانا قرار دارند، ذخیره میشود. ایالات متحده آمریکا بزرگترین ذخیره اضطراری نفتی دولتی جهان را دارد که به عنوان ذخیره استراتژیک نفتی شناخته میشود. دادههای وزارت انرژی ایالات متحده نشان میدهد که حجم ذخایر برای اولین بار از زمان پر شدن آنها در اوایل دهه ۱۹۸۰ به کمتر از ۳۰۰ میلیون بشکه کاهش یافته است، پس از آزادسازی ۱۷۲ میلیون بشکه برای جبران اختلالات تأمین ناشی از جنگ ایران. انتظار میرود ذخایر با تکمیل عملیات برداشت به حدود ۲۴۳ میلیون بشکه کاهش یابد. در حالی که وزارت انرژی پیشتر تأکید کرده بود که حفظ حداقل ۷۰ میلیون بشکه برای مدیریت ایمن غارها ضروری است، آموس هوکستین، مشاور ارشد انرژی رئیسجمهور ایالات متحده، جو بایدن، در این تخمین تردید کرد. هوکستین گفت که باور به امکان کاهش ذخایر به ۷۰ میلیون بشکه «غیرعملی» است و هشدار داد که رسیدن به این سطح میتواند بازسازی ذخایر را در آینده بسیار دشوار کند. هوکستین همچنین هشدار داد که کاهش ذخایر به زیر ۳۰۰ میلیون بشکه ممکن است به خود غارهای نمکی آسیب برساند و اشاره کرد که بسیاری از کارشناسان رسیدن به این سطوح را یک خطر فنی واقعی میدانند. در مقابل، وزارت انرژی این نگرانیها را رد کرد و تأکید نمود که غارها همیشه پر هستند و تنها چیزی که تغییر میکند، نسبت نفت به آب در داخل آنهاست، و مدیریت آمریکا ذخایر را به عنوان یکی از داراییهای حیاتی امنیت ملی اداره میکند. نگرانیها درباره ایمنی زیرساختهای ذخیره استراتژیک به هر دو حزب جمهوریخواه و دموکرات گسترش یافته است. نمایندگان جمهوریخواه این موضوع را زمانی مطرح کردند که دولت بایدن پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، ۱۸۰ میلیون بشکه نفت آزاد کرد. اگرچه ذخایر پیش از جنگ با ایران به حدود ۴۱۵ میلیون بشکه بازگردانده شد، اما پس از آخرین برداشت، دوباره به سرعت کاهش یافت.