دکتر انتصار کویت: داستان الهام‌بخش

انتصار حسین، اهل کویت، حساب خود را از تاریخ ۳۱ سپتامبر ۲۰۱۸ در اینستاگرام آغاز کرد تا سفر درمانی خود را با بیماری با مردم به اشتراک بگذارد. من نیز از پیگیران عمیق سفر و روزمرگی‌های او در آن شبکه اجتماعی بودم. سفری سرشار از فراز و نشیب‌ها و دشواری‌ها که رنج بیماری و آه‌های آن را با خود داشت؛ رنجی که تنها کسی آن را حس می‌کند که تلخی آن را چشیده باشد. با توجه به این رنج که از نظر من بسیار زیاد بود و با اشتیاق آن را دنبال می‌کردم، به دلیل پیامدها و معانی آن بیماری و چگونگی بهره‌گیری از جنبه‌های منفی آن برای خلق منبعی الهام‌بخش برای هر بیننده، و همچنین توانایی عجیب او در هم‌تنیدگی و سازگاری با بیماری، این خود داستانی از موفقیت بی‌حد و مرز است که اهداف و پیامدهای مثبتی دارد.

دکتر انتصار حسین می‌گوید: «مایل بودم سفرم را با بیماری «ام‌اس» (MS) با مردم به اشتراک بگذارم، اما بعداً درک کردم که سفری که باید با شما به اشتراک بگذارم، نه خودِ سفر، بلکه اطلاعات مربوط به بیماری و ترویج فرهنگ «ام‌اس» است تا بیماران در درمان خود مشارکت کنند. همیشه معتقد بودم که علم و دانش قدرت است. و آنچه در گذشته از طریق این حساب آموختم این بود که تبادل تجربیات قدرتمندتر است. از شما سپاسگزارم که تجربیات خود را با من به اشتراک گذاشتید و من را از طریق حساب و ارتباطم با شما قدرتمندتر کردید. در این مسیر درباره بیماری و زندگی بیشتر آموختم و دوستانی از سراسر جهان پیدا کردم، اما مهم‌ترین چیزی که آموختم این بود که انسانیت بی‌قیمت است.»

درباره چگونگی شروع حساب اینستاگرامی خود می‌گوید: «چهار سال پس از تشخیص «ام‌اس» من، این اتفاق به دلیل دختری به نام «آیوشی» افتاد. او زنی هندی در دهه بیست زندگی‌اش بود که در پذیرش یک هتل در وانوآتو کار می‌کرد. من در آن زمان در وانوآتو بودم و در آن دوران بسیار سخت و دشوار را به دلیل شدت بیماری «ام‌اس» سپری می‌کردم. در همان زمان، آیوشی نیز در دوراهی مهمی از زندگی خود قرار داشت. هرگز به ذهنم نرسید که لحظات سختی که از آن عبور می‌کردم، الهام‌بخش فرد دیگری باشد. آیوشی در آن زمان «کارتی» به من داد که در آن از من تشکر کرده بود و جمله‌ای زیر آن نوشته بود: «هدیه به افرادی که ما را الهام می‌بخشند، حتی اگر خودشان از این موضوع آگاه نباشند.» این جمله کافی بود تا تصمیم بگیرم سفر و تجربیاتم را با مردم به اشتراک بگذارم، شاید کمکی به آن‌ها کند یا سودمند باشد. و این به معنای کوچک شمردن رنج، بیماری، شکست یا لحظات ضعف شما نیست.»

«ستاره‌ها در تاریک‌ترین شب‌ها درخشان‌تر می‌درخشند.» چه لحظات زیبایی هستند که در زندگی انسان می‌گذرند، با وجود رنج‌هایشان، اما بعداً کشف می‌کنیم که این لحظات الهام‌بخش دیگران و لحظات قدرتی هستند که به ما کمک می‌کنند تا درخشان‌تر شویم. هرچند که دشواری‌ها و پیچ‌وخم‌ها زیاد باشند، اما آن‌ها واقعاً درس‌های روزانه و داستان‌های الهام‌بخش قدرتمندی هستند که از آن‌ها انرژی لازم برای زندگی روزمره خود می‌گیریم و از آن‌ها فنون برخورد با اطرافیان را می‌آموزیم، در پیچ‌وخم‌های مختلف زندگی روزمره پایداری می‌ورزیم، عشق به خیر برای اطرافیانمان را می‌آموزیم و سادگی و هنر متعالی در هر آنچه زندگی روزمره ما را با مشکل مواجه می‌کند را می‌آموزیم. زندگی مدرسه‌ای است با صحنه‌های بسیار و چشم‌گیر که شایسته توجه ما هستند و باید آنچه در آن‌هاست را منتقل کنیم تا درس‌های موفقی برای تحقق خیر و نیکی در جوامع باشند. ممکن است درها بسته شوند، اما درهای دیگری باز شوند که پنجره‌ای به سوی عناوین چشم‌گیر برای دیگران باشند که از آن‌ها بهره‌مند شوند. این‌ها ادبیات روزانه‌ای هستند که دکتر انتصار حسین از کشور کویت اصول آن‌ها را در پیش گرفته است و داستان‌های موفقیت او حکایت‌های انسانی و اجتماعی را روایت می‌کند و اراده‌ای قوی و صادقانه در ما بیدار می‌کند تا بر دشواری‌ها و هرچند که دلایل آن‌ها چیست، بدون توقف یا تسلیم غلبه کنیم. پشت هر داستان موفقیت، افرادی قرار دارند که زبان تمایز، نوآوری و انگیزه را می‌دانستند و تصویری درخشان و پویا داشتند که ما از طریق ردپای انسانی آن‌ها در زندگی روزمره خود آموخته و الگو می‌گیریم.