تا بار دیگر فریب نخوریم!
در این روزها، سالروز تجاوز خائنانه در ۲ اوت ۱۹۹۰ (۱۱ مرداد ۱۳۶۹) را گرامی میداریم و همزمان به یاد میآوریم که ۷۵ درصد از جمعیت کویت را جوانانی تشکیل میدهند که تجاوز را تجربه نکردهاند. همچنین، بازه زمانی از فوریه گذشته، زمانی که تجاوز جدید آغاز شد، تا اوت کنونی، همان مدت زمانی است که ائتلاف بینالمللی برای آزادسازی ما و رفع رنجهایمان در آن زمان نیاز داشت. در حالی که ما هنوز در ابتدای تجاوز ایران و بازوهای مسلح آن به سوی خود هستیم. تجاوز آن زمان محدود به عراق صدام بود، اما این بار تجاوز از سوی ایران و شبهنظامیان مسلح آن در عراق و چند کشور عربی صورت میگیرد. تجاوز سال ۱۹۹۰ شاخه یا غنچهای از درخت پربار خلیج را هدف قرار داد، بنابراین سایر شاخهها با حمایت بیحد و حصر به آن پیوستند تا درخت بهبود یافت و نجات یافت. اما این بار، تجاوز و چالش جدیدی که متوجه درخت خلیج و تمام شاخههای آن است، بسیار شدیدتر و خطرناکتر از چالش تجاوز است. بنابراین، باید از همان فرمول موفق گذشته استفاده کنیم: اتحاد پیرامون مشروعیت، پایبندی به اصول وحدت ملی و ترجیح منافع کویت بر هر چیز دیگر، همراه با قدردانی و احترام نسبت به برادران خلیجی، دوستان عرب و متحدان بینالمللی، به ویژه ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، کشورهای اتحادیه اروپا و کشورهای نیکوکار جهان. همچنین باید از دشمنی با کسانی که با ما دشمنی ندارند، صرفنظر کنیم، زیرا خدمتی به کسانی است که بدون توقف، دشمنی آشکار خود را دیروز، امروز و فردا نشان میدهند و تنها به نابودی ما و از بین رفتن کامل ما در کشورهایمان راضی خواهند شد!
صدام پس از پایان جنگ خود با ایران در ۸ اوت ۱۹۸۸ (۱۷ مرداد ۱۳۶۷)، بلافاصله شرارت و تمایل به تجاوز به ما را در دل پروراند. او پس از آمادهسازی مقدمات و آموزش نیروهای گارد جمهوریخواه برای تجاوز به مدت دو سال، جرم خود را با عملیاتهای فریب استراتژیک پیشزمینهسازی کرد. در این عملیاتها، او خود را مدافع قضیه فلسطین نشان داد و ادعای دشمنی با آمریکا و اسرائیل را برای فریب مردم عرب مطرح کرد. سپس کویت را به توطئه علیه عراق و ایجاد آسیبهای اقتصادی متهم کرد. او با موفقیت توانست ما را از پذیرش کمک و حمایتهای آمریکا که چندین بار در طول بحران به ما پیشنهاد شده بود، بازدارد. صدام در فریب استراتژیک خود از رهبران عربی مانند رئیسجمهور عرفات و جنبشهای انقلابی ایدئولوژیک اسلامی مانند اخوانالمسلمین و چپها نیز استفاده کرد. تاریخ در این روزها با رهبران حماس و پیروان آن تکرار میشود.
ایستگاه آخر:
۱- فریب استراتژیک این بار از سوی ایران، مأموران و دهندههای آنها و خیانتکارانی با وفاداریهای جایگزین تکرار میشود. کمپین تندی شنیده میشود که کشورهای ما و مدافعان میهنمان را به جاسوسی برای آمریکا و حتی اسرائیل متهم میکند. حتی ارسال مواد غذایی توسط کویت به غزه توسط حماس به پایان نرسیده است. عجیب آنکه اتهامات جاسوسی از سوی روزنامهنگاران مأمور، مشکوک و متقلب مطرح میشود. در چارچوب فریب استراتژیک که باید از آن هوشیار بود، تکرار میشود که تجاوز ایران به ما هرگز رخ نمیداد مگر به دلیل حضور پایگاههای آمریکا در سرزمین ما. از این مأموران پرسیده نمیشود که چرا پس از سال ۲۰۰۱، استقرار پایگاههای نظامی آمریکا در افغانستان را آسان کردند، یا چرا پس از سال ۲۰۰۳ در عراق چنین کردند، و چرا موشکها و پهپادهای خود را علیه پایگاههای آمریکا در کشورهای غیرعربی منطقه نشانه نرفتند، و چرا استقرار پایگاههای روسیه در سوریه اسد را پذیرفتند، اگر واقعاً با این اصل مخالف بودند؟
۲- واضح است که هدف کمپین مأموران، مشکوکان، مزدوران و افراد با وفاداری جایگزین، این است که ما را به درخواست تخلیه پایگاههای آمریکا در خلیج و تقریباً ۸۰ کشور جهان، از جمله کشورهای بزرگ مانند بریتانیا، آلمان، ترکیه، کره و یونجا، وادار کنیم تا کشورهای ما با جمعیت کم، تنها و در معرض خطر، طعمه آسانی برای دشمنان شوند. ما باید به پایبندی به آن پایگاهها متعهد شویم. کافی است ببینیم چه کسانی مسئولیت تخلیه آنها را بر عهده میگیرند تا بدانیم که این افراد مزدوران خارج و خیانتکاران داخل هستند و تا زمانی که کشورهای پیشرو خلیجی به ویرانههایی تبدیل نشوند که جغد در آنها آواز بخواند، راضی نخواهند شد، مگر اینکه اجازه دهیم جبهههای پنجم، ششم و هفتم و کسانی که کشورهای ما را وطن دوم خود میدانند، آزادانه بچرخند، شاد باشند و سموم خود را پخش کنند، از جمله ادعای موضع بیطرفی بین میهن و دشمنانشان. اگر این خیانت آشکار نیست، پس انتظار میرود این اصطلاح از واژهنامه ملی ما حذف شود!
