فدا کردن کودکی عربی در برابر ریاکاری ترسو
در رمان مشهور نویسنده خلاق روسی، فئودور داستایفسکی، به نام «برادران کارامازوف»، یکی از شخصیتهای اصلی، یعنی ایوان، با دوستش به چالش میکشد و میگوید: «با صداقت و درستی به من بگو، تصور کن که مسئولیت ساختن بنایی سرنوشتساز برای انسان را بر عهده گرفتهای؛ بنایی که هدفش جلب شادی، آرامش درونی و رضایت از خود برای مردم است، اما با این شرط که برای موفقیت در تحقق این مأموریت، باید یک موجود کوچک، مانند آن دختربچهای را که در مقابلت ایستاده و با گریه و با ناخنهای کوچکش سینهاش را میزند، شکنجه کنی... و تصور کن که ساختن آن بنا باید بر پایه اشکهای او استوار شود... آیا حاضر میشوی مهندسی باشی که این کار را انجام دهد؟ امیدوارم دوست عزیزم، با امانتداری به من پاسخ دهی.»
این پرسش، یک سوال گذرا نیست، بلکه پرسشی فلسفی عمیق است که به دنبال کشف ارزش معنوی و رفتار اخلاقیی است که باید وجود انسانی را در دنیای وحشی ما حاکم باشد. و این پرسش، به همان شکلی که در رمان مطرح شده، بدون پاسخ قاطع باقی میماند. با این حال، ما شجاعت به خرج داده و آن را در واقعیت عربی مطرح میکنیم و آن را نه به یک دوست، همانطور که ایوان انجام داد، بلکه به رؤسای نظامهای حاکم یا نمایندگان آنان در سرزمین عرب میپرسیم. زیرا تعداد زیادی از شما، بدون ترس از خدا یا عذاب وجدان، شجاعت پاسخ به این پرسش را به خود دادهاید. شما روزانه با صدها دختربچه کوچک، از دختران فلسطین، لبنان، سوریه، سودان، یمن و سایر کشورها روبرو هستید که با انگشتان کوچک و لرزان خود سینهشان را میزنند و با گریه و فریاد کمکخواهی، اما این موضوع تأثیری در شما ندارد، زیرا شما مشغول ساختن بناهای مختلفی هستید که برای شما اهمیت دارد، بدون توجه به ریزش اشکها، خونها و آههای آنان بر زمین عرب.
آنچه که دوست ایوان از گفتن و انجام دادن آن شجاعت به خرج نداد، شما هر روز از طریق سکوت مشکوک خود در قبال کودکی اعراب در دستان جنایتکاران صهیونیستی بیتفاوت، و حتی مغرور، انجام میدهید. داستایفسکی، معصومیت کودکی را در صحنههای بیهودهگری بزرگسالان وارد کرد تا با این کار، تراژدی وجودی انسانی را به اوج پرسشهای دردناک برساند. و فساد اخلاقی انسانیت را که برخی ادعا میکنند هدفشان رسیدن به شادی انسان است، حتی اگر این امر به قیمت رنج و عذاب کودکی معصوم تمام شود، در مقابل چشمان ما و شما آشکار میسازد. شما همان نفاق و ترس را با جلاد کشتار صهیونیست یا با بازیگر عربی که در کنار او ایستاده و چاقوی مرگبار را به او میدهد، به کار میبرید. شما همچنین ادعا میکنید که از طریق سکوت مشکوک خود، هدف نجات کودکی عرب در فلسطین، لبنان و سایر نقاط از دستان بازیگران عرب معترض را دارید.
آیا داستان فقط به دختربچهای محدود میشود که با گریه و با ناخنهای کوچک و ضعیفش سینهاش را میزند؟ چه خبر از میلیونها کودک عرب که از آموزش محروم هستند و تعداد آنان هر ماه به دلیل جنگها و درگیریهای بیهوده افزایش مییابد؟ آیا آنان در یک صف با دختربچه گریان داستایفسکی نخواهند ایستاد؟ و چه خبر از شیوع کوتاهی قد تا ۱۵ درصد در میان کودکان عرب به دلیل کمبود و سوءتغذیهای که جنگها، درگیریها، فقر و مهاجرتهای اجباری ایجاد کردهاند؟ آیا آنان به دختربچه گریان داستایفسکی در سرزمین عرب، نسل پس از نسل، در آینده نزدیک و دور نخواهند پیوست؟ و چه خبر از رسیدن میلیونها کودک در آینده نزدیک به سن کار و کشف اینکه یک چهارم از آنان نه فرصت آموزش و نه فرصت شغل خواهند داشت؟ آیا آنان به صف دختربچه گریان نخواهند پیوست تا گریه کنند و سینه و گونههای خود را بزنند؟ و در نهایت، چه خبر از میلیونها کودک عرب که از مراقبتهای بهداشتی کافی برخوردار نیستند و به دلیل بیماریها، معلولیتها و عوارض سلامتی رنج میبرند، در حالی که نظامهای حاکم شما مسئولیت مراقبتهای بهداشتی را رها کرده و آن را به بخش خصوصی واگذار کردهاند تا به منبع ثروتی برای شرکتهای بیمهگر طمعکار تبدیل شود؟ آیا آنان با دختربچه گریان نخواهند ایستاد؟
دوست ایوان از پاسخ دادن شجاعت به خرج نداد، اما شما، بوقهای اجارهای، شبانهروز با صدای بلند اعلام میکنید که تلاش میکنید و موفق میشوید بنایی از اطمینان و شادی برای همه مردم بسازید، حتی اگر این مأموریت به قیمت اشکها و آههای کودکان عربی که در صفهای غفلت و رنجهای بیپایان ایستادهاند، تمام شود.
