اشتباهات ایران... چه بسیارند!
برخی معتقدند که گارد انقلاب اسلامی ایران میداند در حال حاضر چه میکند و نمیتواند محاسباتش اشتباه باشد (!!!) و حقیقت کاملاً برعکس است. از سال ۱۳۷۹، نظام حاکم بر ایران که تحت حمایت گارد انقلاب است، به وجود آمد و ایران به یک کشور اروپاییتر از نظر توسعه در منطقهای تبدیل شد که کشورهای خلیج فارس آن هنوز به مرحله توسعه نرسیده بودند و کشورهای عربی به دلیل رژیمهای چپگرای انقلابیشان بسیار عقبمانده بودند. ایران ششمین قدرت نظامی جهان بود و پیشرفتهترین هواپیماها، ناوها و تانکها را در اختیار داشت که تعداد آنها از یک قدرت بزرگ مانند بریتانیا نیز بیشتر بود. علاوه بر این، پذیرش گسترده مردمی در داخل ایران برای بازگشت امام خمینی و همدلی خلیجی و عربی با تغییراتی که رخ داده بود، و حمایت آمریکا و فرانسه اگر نبود، شاه سقوط نمیکرد و نظام جایگزین نمیشد... ***
به جای استفاده از تمام این عوامل مثبت مانند پیشرفت و قدرت برای ایجاد نظام ولی فقیه که بتواند به عنوان الگوی اسلامی و انسانی از طریق خوشبخت و ثروتمند کردن مردم ایران دوستداشتنی در داخل، و با داشتن ثروت کافی پس از افزایش قیمت نفت از ۳ دلار به ۴۰ دلار در طی ۵ سال، و انتشار صلح و هماهنگی با همسایگان در منطقه و جهان، و تبدیل ایران پیشرفته و توسعهیافتهای که شاه آن را ژاپن غرب آسیا کرده بود، به قطار توسعه، رفاه و صلح در منطقه و جهان، زیرا آن زمان ایران از کشورهای خلیج فارس، عربی و ترکیه پیشرفتهتر بود، نظام جدید کاملاً برعکس عمل کرد و از روز اول شروع به سرکوب و اعدامهای سریع و گسترده علیه شرکای انقلابی خود کرد، و ارتش ایران که بازدارنده هر طمعکاری بود، به نفع میلیشیاهای گارد انقلاب تضعیف شد. با اشغال سفارت آمریکا، آمریکا ارسال قطعات یدکی برای سلاحهای ایرانی را متوقف کرد و ایران شروع به خرید سلاح از اسرائیل کرد. هواپیمای آرژانتینی که حامل سلاحهای اسرائیلی برای ایران بود، سقوط کرد و این رابطه با دو شیطان بزرگتر آمریکا و کوچکتر اسرائیل توسعه یافت، اگرچه ایران در حالت دفاع از خود نبود تا فساد ایران-گیت آن را آشکار کند و ایران پروژه صادرات تروریسم و انقلاب را در کشورهای خلیج فارس و عراق فعال کرد. این منجر به تلاش برای ترور وزیر خارجه عراق طارق عزیز در دانشگاه المستنصر شد و صدام بهانهای برای حمله به ایران و شروع آن جنگ ویرانگر پیدا کرد... ***
آخرین ایستگاه: ۱- از روز اول انقلاب تا امروز، ایران هیچ تصمیم درستی نگرفته است، همانطور که ۴۷ سال از فاجعهها، شکستها و بدبختیهای مردم ایران نشان میدهد. در سال ۱۳۸۲، ایران با پیروزی بر عراق پس از شکست ارتش صدام در خرمشهر و عقبنشینی او از خاک ایران، با ادامه جنگ و تجاوز و اشغال خاک عراق به مدت ۶ سال (۱۳۸۲-۱۳۸۸) به شکست رسید و تلخی را چشید. هیچکس از رهبری ایران و گارد انقلاب نپرسید چرا جنگ را ۶ سال قبل متوقف نکردید و پیروزی و غرامت را کسب کردید. ۲- پس از آن، پروژه تنش و سرکوب داخلی و انزوا ایران به دلیل عملیاتهای تروریستی که در طول دهه ۸۰ انجام داد، ادامه یافت که بسیاری از آنها ما و جهان را تحت تأثیر قرار داد. با آنها، ویرانی کامل تمام کشورهایی که ایران در امور آنها مداخله کرد، مانند لبنان، سوریه، عراق، یمن و غزه، که قرار بود از آنها کشورهایی قدرتمند و متحد ایجاد شود تا متحد مفیدی برای ایران باشد، در حالی که کشورهای خلیج فارس در طی ۴۷ سال گذشته به کشورهای برتر جهان تبدیل شدند. به جای اینکه ایران از این پیشرفت و یادگیری از آنها برای خوشبختی مردم خود استفاده کند، در حال حاضر و از طریق یک موضع اشتباه دیگر، سعی در مجازات و تخریب دستاوردهای آن کشورها با تجاوز بیرحمانه دارد. ۳- در نهایت، خلیجیها ثابت کردهاند که از نظر انسانی، پیشرفتهتر و خدمتگزارتر به اسلام و مسلمانان و مردم منطقه نسبت به نظام انقلابی حاکم در تهران هستند. این حقیقتی روشن مانند خورشید در ظهر روز است و فقط کورچشم و کوربین میتواند آن را نادیده بگیرد یا پنهان کند. ایران نیاز به صادرات تجربه خلیجی عاقلانه به خود دارد، نه برعکس، یعنی صادرات انقلاب ویرانگر ثروت. همچنین، رهبری ایران نیاز به کسی دارد که حقایق را با او در میان بگذارد، نه کسی که دروغهای او را تصدیق کند، چه از پیروان اسلام سیاسی در طیفهای مختلف باشند یا حتی مزدوران سکولار. با پول حرام و منافع خصوصی نمیتوان مواضع ملی خالص و بیطرفانه ساخت...
