تابستانِ اقرار به خطا! *
اصطلاح «میا کولپا» به معنای «به سبب من» یا «خطای من» است، اما من بسیار عبارت مدرنتر و سادهتر «خطای من» را ترجیح میدهم. اخیراً موجی از اقرار به خطاها را شاهد بودهایم. و اکنون زمان آن فرا رسیده است.
داریو آمودی، بنیانگذار انترپیک (Anthropic)، سال گذشته گفت که احتمال ۲۵ درصدی وجود دارد که اوضاع به شدت به دلیل هوش مصنوعی خراب شود؛ او حتی در سال ۲۰۲۳ از احتمال انقراض بشر هشدار داده بود. اما با نزدیک شدن شرکتهای هوش مصنوعی به ارزشگذاریهای تریلیون دلاری، او و سام آلتمان، مدیرعامل اوپنایآی (OpenAI)، به شدت به خوشبینی گرایش پیدا کردند. آمودی اخیراً گفت که معتقد است ما در عرض پنج تا ده سال آینده قادر خواهیم بود بیشتر بیماریهای بشر را درمان کنیم. یعنی: ما را قبل از آنکه هوش مصنوعی بکشد، درمان خواهیم کرد! اما آلتمان، وقتی درباره فاجعه از دست دادن شغلها پرسیده شد، به سادگی گفت: «خوشحالم که اشتباه کرده بودم.» خوب است.
اما لیوپولد آشینبرنر، مدیر جوان صندوق سرمایهگذاری ۲۵ ساله، در ژوئیه پس از اینکه صندوقش ۶۷ درصد ضرر کرد، به سرمایهگذاران نوشت: «ما شما را این ماه ناامید کردیم.» درست است! این صندوق در طول سال بیش از ۴۰۰ درصد سود کسب کرده بود و داراییهایش به ۴۵ میلیارد دلار رسیده بود و در سهام هوش مصنوعی، انرژی، حافظه و رایانش ابری سرمایهگذاری کرده بود. اما او خطای مبتدیان را مرتکب شد: از اهرم مالی چهار برابری استفاده کرد.
مشکل این است که او درک نکرد که خودش نیز بخشی از بازار شده است. هر چیزی که میخرید گران میشد، بنابراین به خرید ادامه داد. و وقتی سهام شروع به ریزش کردند، درخواستهای پوشش مارجین (تأمین کسری حساب) بر سرش بارید. قاعدهای که همیشه تکرار میکنم این است: «سهام دردناک هستند، اما اهرم مالی کشنده است.» و این بار خطای او همین بود.
وزیر خزانهداری اسکات بیسن، قصد دارد از ۹ سپتامبر خرید اوراق قرضه آمریکا با سررسید بلندمدت را افزایش دهد تا بازدهیها را مهار کند، در حالی که به همراه ژاپن برای حمایت از ین وارد عمل میشود. چرا؟ و آیا موفق خواهد شد؟ بازدهی اوراق قرضه ژاپن با سررسید ده ساله به ۲.۹ درصد رسیده است، در مقایسه با ۱.۶ درصد یک سال پیش.
مشکل این است که سالها بهره پایین ژاپن، تجارت «ین پوزیشندار» را تغذیه کرد: وام گرفتن به ین ارزان و سرمایهگذاری پول در سایر نقاط جهان. و این ممکن است یکی از دلایل ادامه رشد سهام آمریکا و توانایی صندوقهای پوشش ریسک (هج فاند) برای استفاده از اهرم مالی با هزینه ناچیز باشد. حجم این تجارت در سال ۲۰۲۳ حدود ۲۰ تریلیون دلار تخمین زده میشود و شاید اکنون بزرگتر شده باشد. این مقدار عظیمی از پولهای گرم است، بنابراین بهتر است که حباب به سرعت منفجر نشود.
دموکراتها نیز باید لحظهای برای اقرار به خطا داشتند. اما به احتمال زیاد این اتفاق نخواهد افتاد. رام ایمانوئل، روحیه جمعی فعلی را اینگونه خلاصه کرد: «ما تنها کشوری هستیم که باید آنقدر ثروتمند باشی که بتوانی سوسیالیست باشی.»
در سانفرانسیسکو، سرقت خودروها از ۲۲,۷۰۰ مورد در سال ۲۰۲۲ به ۱,۷۶۴ مورد تاکنون در سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است. این امر تا حدی به افزایش نظارتها مربوط است، اما همچنین به تغییر قانون ایالتی و حذف یک حفره قانونی برمیگردد که قبلاً دادستان را ملزم میکرد ثابت کند تمام درهای خودرو قفل بودهاند. و این اقرار بزرگ دیگری به خطاست.
و در صنعت خودروسازی، استلانتیس (Stellantis) موتورهای Hemi V-8 را به کامیونهای رم (Ram) بازگرداند زیرا مشتریان آن را میخواستند. موتور توربو شش سیلندر خوب بود، اما بر اساس گفته یکی از مشتریان، «حس میکردی داری یک خودروی هوندا رانندگی میکنی.» همچنین فورد (Ford) از کامیون تمام الکتریکی F-150 Lightning عقبنشینی کرد. این به سادگی بازگشت به آنچه موفق بود پس از شکست آنچه نوآوری شده بود. چرا مدیران شرکتها همیشه قانون اول کسبوکار را فراموش میکنند: «مشتریانت را خوشحال کن».
حتی ایلان ماسک، که به مخالفت با سوختهای فسیلی و فروش میلیونها خودروی الکتریکی شهرت داشت، اکنون از استفاده از توربینهای گاز طبیعی در مراکز داده و کارخانههای تراشه دفاع میکند. واقعگرایی بر لجبازی غلبه میکند.
در ماه مه، اتحادیه وکلای آمریکا مقرری را لغو کرد که کلاسهای حقوق را ملزم میکرد تعهد خود را به تنوع در استخدام، پذیرش و برنامههای دانشجویی اثبات کنند. این اقدام دیر انجام شد، اما درست بود. در مقابل، وزارت آموزش و پرورش تحقیقاتی را در پنج دانشکده پزشکی به اتهام تبعیض نژادی آغاز کرده است.
اما بهترین اقرار به خطا از سوی نماینده الکساندریا اوسازیو-کورتز صورت گرفت که گفت: «نسخه اول فرهنگ هوشیاری دیوانهوار بود.» خوب، هر چه باشد. و با وجود اینکه او از برجستهترین مدافعان آن بود، از پیشرفت او سپاسگزارم. اما من پیشنهاد میکنم که نام آن دوره را تغییر دهیم: «هوشیاری صفر»، ترکیبی از بیمعنایی، اضطراب و تظاهر که شما را خالی و ذهنتان را فاسد میکند.
