گزارش الشال: ارقام «اداره اطلاعات مدني» درباره نیروی کار ملی با ارقام «مرکز آمار» متفاوت است

«الشال» گزارش داد که تعداد کل نیروی کار کویتی در پایان نیمه اول سال ۲۰۲۶ به حدود ۴۹۵.۷ هزار نفر رسید، بر اساس دادههای سازمان عمومی اطلاعات مدنی؛ این رقم با آمارهای مدیریت مرکزی آمار متفاوت است و ما تفسیری برای این اختلاف نداریم، مگر اینکه آمار بالاتر شامل نظامیان و بیکاران باشد.
در تحلیل خود از نیروی کار مهاجر در کویت، «الشال» بیان کرد که سهم نیروی کار خانگی از کل نیروی کار مهاجر در کویت حدود ۲۵.۶ درصد است؛ به طوری که تعداد آنها در پایان سهماهه اول سال ۲۰۲۶، بر اساس جداول مدیریت مرکزی آمار، به حدود ۷۸۳.۹ هزار نفر رسید که نشاندهنده افزایشی حدود ۵.۲ درصدی (نسبت به ۷۴۵.۱ هزار نفر در پایان سهماهه اول سال ۲۰۲۵) است.
به طور دقیقتر، این نیروی کار خانگی بین زنانی با تعداد حدود ۴۵۰.۹ هزار نفر و مردانی با تعداد حدود ۳۳۳ هزار نفر توزیع شده است.
فیلیپین با حدود ۱۳۳.۲ هزار زن نیروی کار (۱۳۲.۱ هزار نفر در پایان سهماهه اول ۲۰۲۵) در صدر نیروی کار زن قرار دارد، در حالی که هند با حدود ۲۰۶.۱ هزار مرد نیروی کار (۲۱۳ هزار نفر در پایان سهماهه اول ۲۰۲۵) در صدر نیروی کار مرد قرار گرفته است.
هند با ۳۹.۱ درصد از کل نیروی کار خانگی، در صدر آمار نیروی کار خانگی از هر دو جنسیت قرار دارد و پس از آن سریلانکا با ۱۷.۴ درصد از کل قرار دارد. به طور کلی، چهار ملیت هند، سریلانکا، فیلیپین و بنگلادش حدود ۸۶.۱ درصد از کل تعداد نیروی کار خانگی را تشکیل میدهند که از میان ۱۰ ملیت هستند؛ در حالی که شش ملیت دیگر بالاترین سهم ۸.۰ درصدی (نپال) و پایینترین سهم ۰.۲ درصدی (سودان) را دارند.
از میان ده کشور صادرکننده نیروی کار خانگی، چهار کشور آفریقایی وجود دارند که اتیوپی با سهم ۲.۸ درصد از کل این نیروی کار در صدر قرار دارد، سپس بنین با حدود ۱.۷ درصد، مالی با حدود ۰.۳ درصد و سودان با حدود ۰.۲ درصد (همانطور که ذکر شد) قرار دارند.
اگر آمار نیروی کار خانگی را با دستههای دیگر نیروی کار مهاجر بر اساس ملیتشان ترکیب کنیم، تعداد کل نیروی کار با ملیت هندی به حدود ۸۸۷.۱ هزار نفر خواهد رسید (۸۸۳.۸ هزار نفر در پایان سهماهه اول ۲۰۲۵). سهم آنها ۲۸.۹ درصد از کل نیروی کار (شامل نیروی کار کویتی) و حدود ۳۳.۷ درصد از کل نیروی کار مهاجر است، یعنی در هر دو مورد رتبه اول را دارند.
در رتبه دوم، نیروی کار با ملیت مصری قرار دارد که با مجموع نیروی کار حدود ۴۶۸.۴ هزار نفر (۴۷۱.۸ هزار نفر در پایان سهماهه اول ۲۰۲۵)، ۱۵.۳ درصد از کل نیروی کار و حدود ۱۷.۸ درصد از کل نیروی کار مهاجر را تشکیل میدهند.
در رتبه سوم، نیروی کار کویتی با حدود ۴۳۵.۶ هزار نفر (۴۵۰.۲ هزار نفر در پایان سهماهه اول ۲۰۲۵) و ۱۴.۲ درصد از کل نیروی کار قرار دارند؛ این نسبت در صورتی که آمار آنها در جداول شامل نظامیان باشد، ممکن است افزایش یابد.
بنگلادش در رتبه چهارم با مجموع نیروی کار حدود ۳۰۳ هزار نفر (۲۷۸.۵ هزار نفر در پایان سهماهه اول ۲۰۲۵) و ۹.۹ درصد از کل نیروی کار، و حدود ۱۱.۵ درصد از کل نیروی کار مهاجر قرار دارد. فیلیپین در رتبه پنجم با مجموع نیروی کار حدود ۱۹۶.۲ هزار نفر (۱۹۴.۱ هزار نفر در پایان سهماهه اول ۲۰۲۵)، یا به عبارتی ۶.۴ درصد از کل نیروی کار و حدود ۷.۵ درصد از کل نیروی کار مهاجر قرار دارد.