ترويدة: الضفة در «حراست» بنگیفر!
در نقضی دیگر از حقوق بینالملل بشردوستانه، که البته برای صهیونیسم اشغالگر جدید نیست، اسرائیل با انتقال اختیارات اجرای قانون مربوط به مستوطنان از ارتش به پلیس اسرائیل، گام دیگری به سوی الحاق واقعی به کرانه باختری برمیدارد؛ گامی که معادله کنترل بر زمین را بازتعریف میکند: مستوطنی که از حمایت نهادهای اشغالگر و اختیارات آنها برخوردار است، و فلسطینی، مالک زمین، که تحت حاکمیت قانون با تعقیب، خشونت و آوارگی مواجه میشود.
خطر تصمیم وزیر دفاع اسرائیل، یسرائیل کاتس، تنها در تغییر نهادی است که اجرای قانون را بر عهده دارد، بلکه در انتقال تدریجی امور مستوطنان از چارچوب مدیریت نظامی سرزمینهای اشغالی به سیستم مدنی و امنیتی اسرائیل نهفته است؛ امری که ادغام مستعمرات را در نهادهای دولت اشغالگر تقویت کرده و الحاق را در زمین تثبیت میکند.
در مواجهه با این روند، اکتفا به بیانیههای محکومیت و نکوهش توسط دولت فلسطین کافی نیست؛ واقعیتها در زمین در حال تغییر هستند، در حالی که پاسخ رسمی فلسطینی همچنان در فضای بیانیهها محصور مانده است. اقدامی سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک مورد نیاز است که کشورهای سازمانهای بینالمللی را با مسئولیتهای خود روبرو کند، اقدامات الحاق و استعمارگری را پیگرد نماید و از تبدیل آنها به امری واقعشده و دائمی جلوگیری کند. همچنین، این امر مستلزم وحدت صف فلسطینی و کنار گذاشتن اختلافاتی است که شکاف بین دو حزب بزرگ، جنبش فتح و جنبش مقاومت اسلامی (حماس)، را عمیقتر میکند، زیرا کسی که در نهایت هزینه این تحولات را خواهد پرداخت، مردم فلسطین است، فارغ از تفاوتهای ایدئولوژیک و سیاسی آنها.
خطرناکتر آنکه، اختیارات به پلیس منتقل میشود که تحت نظارت وزیر امنیت ملی، ایتمار بنگیور، یکی از برجستهترین نمادهای راست افراطی اسرائیل و حامی صریح استعمارگری و گسترش در سرزمینهای فلسطینی است. زمانی که نهادی تحت این سیاست به بازیگر اصلی در مدیریت رابطه بین مستوطنان و فلسطینیها تبدیل شود، پرسش دیگر این نیست که «چه کسی قانون را اجرا میکند؟» بلکه پرسش این است که «قانون برای چه کسی اجرا میشود و برای چه کسی حمایت فراهم میشود؟»
در پایان... ما با تلاشی برای ریشهدار کردن مستعمرهنشین در سرزمین فلسطین و راندن و آواره کردن فلسطینی از زمینش روبرو هستیم؛ تلاشی در چارچوب پروژه استعماری-اسکانی که در ماهیت خود با منطق استعمارگر غربی همپوشانی دارد، که به طور تاریخی فلسطین و منطقه را به عنوان فضایی برای بازآرایی زمین و جمعیت بر اساس منافع قدرتهای مسلط میدید. اما آنچه معادله اشغال را تغییر میدهد، توانایی فلسطینی در مقاومت در برابر این پروژه، پافشاری بر زمین و حقوق خود، و ناکام گذاشتن تلاشها برای تبدیل اشغال، استعمارگری و الحاق به امری واقعشده و دائمی است.
