شرکتها میان افزایش سرمایه و گزینه صکوک و اوراق قرضه
برخی از مالکان بزرگ در برخی نهادهای اقتصادی، نسبت به توصیهها و تصمیمات مربوط به افزایش سرمایه، اعتراضاتی را مطرح کردهاند که آنها را بار سنگینی بر نقدینگی مالکان اصلی در این مرحله خاص میدانند.
به نظر میرسد گزینه جایگزین قابلقبولتر، انتشار اوراق مشارکت و اوراق قرضه بلندمدت باشد؛ چرا که میتواند هدف را با کارایی بیشتری محقق کند و به طور کلی سهامداران را از بار درخواست افزایش سرمایهها مصون نگه دارد، بهویژه در شرایط کنونی که ممکن است قدرت جریانهای ناشی از توزیع سود را تضعیف کند و همچنین با توجه به افت نسبی عملکرد کلی، که ریسک وامگیری مالکان بزرگ برای تأمین مالی افزایشهای سرمایه در این مرحله را افزایش میدهد.
برخی از افزایشهای سرمایه نیازمند مبالغ کلانی است و با توجه به سهامی که در دست اشخاص خاصی بیش از ۳۰ و ۴۰ درصد است، این مبالغ به عنوان یک حجم نقدی بزرگ تلقی میشود که ترجیح میدهند آن را در فرصتهای دیگر به کار گیرند تا اینکه صرف افزایش سرمایه فعلی شود. علاوه بر این، خروج مبالغ کلانی از یک شرکت به عنوان مالک اصلی به یک شرکت تابعه یا همپیمان، فشار بر نقدینگی شرکت مادر و نسبتهای نظارتی آن را افزایش میدهد، در حالی که در مقابل، توانایی مالی شرکت تابعه یا همپیمان تقویت میشود.
فرصت استفاده از انتشار اوراق مشارکت و اوراق قرضه به نظر موفقترین گزینه در این مرحله میرسد، بهویژه که این ابزارها برای همه مؤسسات داخلی و خارجی در دسترس هستند و میتوان از این طریق نقدینگی خارجی را برای این فرصتها جذب کرد.
همچنین در بازار، طیف گستردهای از شرکتها با توانایی مالی بالا وجود دارند که دارای اعتبار و داراییهای پایدار عملیاتی هستند و رتبههای اعتباری خوبی دارند؛ بنابراین شایسته انتشار اوراق مشارکت و اوراق قرضه با پوشش تضمینشده و استقبال بالا هستند و سررسیدها بر اساس نیازها تعیین میشود. در بازار نمونههای موفقی در این زمینه وجود دارد که اوراق قرضه به طور مداوم برای سررسیدهای ۱۰ ساله منتشر میکنند.
لازم به ذکر است که اوراق قرضه و مشارکت، نهادهای بزرگ را از بار افزایش سهام معاف میکند و فشارهای محیط عملیاتی که ممکن است توانایی خدمترسانی به سهام جدید را کاهش دهد، را تحمل میکنند؛ بنابراین افزایشهای بزرگ سرمایه در این زمان، بیشتر به یک بار تبدیل میشوند تا اینکه مزیت مثبتی باشند.
مهمترین بخش، سهامداران خرد هستند که بر اساس تخمینهای سرمایهگذاری، ممکن است در وضعیتی کمتر از توانایی مشارکت در پوشش مطالبات افزایش سرمایه متعلق به خود قرار گیرند که این موضوع شکافی را ایجاد میکند که پر کردن آن دشوار است. بنابراین، زمانبندی در چنین اقدامی مهم است و نقش تعیینکنندهای در موفقیت یا عدم موفقیت هر افزایش سرمایهای ایفا میکند.
