نوجوانان؛ میان فرصت و چالش

رسانههای اجتماعی به بخشی جداییناپذیر از زندگی نوجوانان تبدیل شدهاند و دیگر تنها پلتفرمهایی برای ارتباط و سرگرمی نیستند، بلکه به فضایی برای یادگیری، تولید محتوا و ابراز نظر تبدیل شدهاند. با این گسترش گسترده، پرسش مهمی مطرح میشود: آیا این پلتفرمها در شکلگیری آگاهی جوانان نقش دارند یا بر رفتار و سلامت روانی آنها تأثیر میگذارند؟ بیشک که رسانههای اجتماعی فرصتهای بزرگی برای کسب دانش، پرورش مهارتها و خلاقیت فراهم کردهاند، اما در مقابل، در صورت استفاده نادرست ممکن است به منبعی برای اضطراب و اعتیاد دیجیتال تبدیل شوند. استفاده افراطی از آنها میتواند ارتباطات خانوادگی را تضعیف کند، مواجهه با قلدری سایبری را افزایش دهد و بر خواب و تمرکز تأثیر بگذارد، علاوه بر مقایسههای مداومی که ممکن است تأثیر منفی بر اعتمادبهنفس نوجوان بگذارد. از این رو، مسئولیت تنها بر عهده خانواده نیست، بلکه به مدرسه، رسانهها و نهادهای مرتبط نیز گسترش مییابد؛ نهادهایی که باید از طریق تقویت فرهنگ دیجیتال و ترویج آگاهی درباره استفاده ایمن و مسئولانه از فناوری، از فرزندان ما محافظت کنند و ارزشها و هویت آنها را تقویت نمایند. در کویت، با توجه به گسترش وسیع استفاده از تلفنهای هوشمند و پلتفرمهای اجتماعی، نیاز به برنامههای آگاهیبخشی و ابتکاراتی که به ویژه نوجوانان را هدف قرار داده و به آنها کمک میکند تا تعادل میان دنیای دیجیتال و زندگی واقعی را حفظ کنند، بیش از پیش احساس میشود. رسانههای اجتماعی به خودی خود مشکل نیستند؛ مسئله اصلی در نحوه استفاده از آنهاست. وقتی نوجوانان بهدرستی از آنها بهرهبرداری کنند، به ابزاری برای دانش و موفقیت تبدیل میشوند، اما سوءاستفاده از آنها ممکن است باعث اتلاف وقت و تأثیر منفی بر آینده آنها گردد. بنابراین، پرورش نسلی آگاه و مسئول در قبال فضای دیجیتال، سرمایهگذاری واقعی در آینده کشور محسوب میشود.