قطبنمای خطر: صهیونیستی و ایرانیِ صهیینهشده
نباید در تعیین جهت قطبنمای ملی و اسلامی خود اشتباه کنیم، تا این قطبنما به جای دشمن واقعی امت عربی و اسلامی، به سمت دیگری هدایت نشود. جهت آن به اختصار «نزد خطر صهیونیستی و ایرانِ صهیونیزهشده» است.
بیثباتیها، آشوبها و ناآرامیهای منطقه، شعلهورکننده و محرّک آنها، و پشتپردهشان، آن نهاد صهیونیستی غریبه و نامشروع است که بر منطقه ما دستاندازی کرده؛ نهادی سرطانی، خبیث، متحولگر و ویرانگر که باید نابود و از ریشه کنده شود. هر روز، بل هر ساعت و هر دقیقهای که از بقا و تداوم آن میگذرد، به معنای افزایش ویرانی و خرابی برای کشورهای ما، نسلکشی و پاکسازی قومی، ریختن خون و ایجاد فتنه برای ملتهای ما، جنگها و اتلاف منابع و ثروتهای ماست، و همچنین آلودگی تازه در منطقهمان و گسترش بوی تعفن و ناپسند! هیچ راه فراری جز رهایی از آن، نابودیاش و ریشهکن کردنش بدون رحمت یا تعلل وجود ندارد!
صهیونیسم حاکم بر آن نهاد نامشروع در سرزمین فلسطین، به مرحلهای از پستی و خواری بیپایان رسیده است؛ بدترین و زشتترین عناصر پراکنده ملتهای جهان را گرد هم آورده تا هر روز ارزشهای پستی، جنایت و بیانسانی را در آنها بکارد. این نهاد با پوشاندن دین یهود به عنوان حجابی، هرگز در پنهان کردن ماهیت پست، زشتی و قبح وحشتناک خود و گروههای تبهکار تشکیلدهندهاش موفق نخواهد شد. این گروهها، سرچشمه پستی و ناپاکی غیرانسانی هستند که در رأس آنها یائیر لاپید، بنگفیر و سموتریچ قرار دارند و سایر رهبران این گروههای تبهکار صهیونیستی. بر آنها لعنت خدا باد.
ما به یک قیام رسمی و مردمی گسترده در سطح نظامهای عربی و اسلامی و ملتهایشان نیاز داریم؛ قیامی با ایستادگی یک نفر و شمشیری برنده که به آن نهاد نامشروع ضربه بزند، آن را بشکافد و قطعهقطعه کند، تا اجزای آن به مکانهای کثیف خود بازگردند، جایی که از آنجا به فلسطین آمدهاند! تا منطقه ما و جهان اسلام از هوای پاک و ثبات بهرهمند شود! و این امر تنها با وجود آن نهاد نامشروع و غریبه در منطقه ما و در قلب تپندهاش، فلسطین، و اشغال یکی از مهمترین اماکن مقدس ما، مسجدالاقصی الشریف، محقق نخواهد شد.
و برای دستیابی به این نتیجه، تنها ایمان، اراده و عمل مشترک و یکپارچه کم نخواهد آورد، و من آن را حتمی و اجتنابناپذیر میبینم!
اما آن فرزندخوانده صهیونیسم، یعنی ایرانِ ملایی، سرنوشتش از بدو پیدایش هر دو با صهیونیسم خبیث گره خورده است؛ ایرانِ ملایی که زاییده صهیونیسم خبیث است، پس از آنکه برای مدت طولانی به عنوان جنینی پنهان در رحم مستأجر اروپا، رحم فرانسوی، وجود داشت تا اعلام جمهوری اسلامی در سالهای ۱۹۷۸-۱۹۷۹ صورت گیرد. آنچه امروز از درگیری میبینیم، تلاشی برای تقسیم میراثی است که نه شتر و نه شتری از آن به آنها تعلق دارد؛ منطقه ما، کشورهای ما و ثروتهای ما. ما برای آنها میراث و غنیمتی هستیم که بر سر حجم و نحوه تقسیم آن با یکدیگر اختلاف دارند، در حالی که با طرفهایی مانند آمریکا، روسیه، اروپا و شاید کشورهای دیگر، از حساب ما تغذیه میکنند.
