تأخیر در افشای مالکیتهای بورس، سرمایهگذاران را سردرگم کرده است
پس از سالها از افشاگریهای مستمر، سرمایهگذاران هیچ سودی از توضیحات شرکتهای بورسی درباره فعالیت ناگهانی، مکرر یا پیوسته سهام خود نیافتهاند؛ زیرا قانون تمام شرکتها را ملزم میکند که در صورت وجود هرگونه تغییر یا اطلاعات اساسی و مؤثر، بلافاصله آنها را افشا کنند. بنابراین، مگر اینکه شرکت اطلاعات مؤثری را افشا کند، بهطور خودکار هیچ دلیل یا تفسیری برای فعالیت بازار وجود ندارد.
در مقابل، الزامات کارآمدتری وجود دارد که میتوان آنها را از نظر قانونی اصلاح کرد و مربوط به سرعت افشای تغییرات در نسبتهای شفافیت است. بر اساس مقررات نظارتی، افشای تحقق منافع باید حداکثر در ۵ روز کاری انجام شود، در حالی که هرگونه تغییر در مالکیت نیازمند افشا حداکثر ظرف ۱۰ روز کاری است که مدت زمان نسبتاً طولانیای برای استانداردهای بورسها محسوب میشود.
برخی شرکتها دارای سهامی با فعالیت بالا هستند و تغییراتی در مالکیت به دلیل خروج یکی از مالکان بزرگ، یا خرید و کاهش سهم مالکیت آنها رخ میدهد. در این موارد، شرکت اعلام میکند که هیچ اطلاعات اساسی ندارد و علت فعالیت، فرآیندهای خروج دیگر است که تصمیمات مهمی هستند و مانند اطلاعات اساسی، باید سهامداران به سرعت از آنها آگاه شوند، زیرا تأثیر زیادی دارند. بهویژه اینکه برخی از مالکان بزرگ در تصمیمگیریهای سرمایهگذاری اهمیت حیاتی دارند و تغییر مالک بر عملکرد سهام تأثیر میگذارد.
در این زمینه، منابع تأکید کردند که برخی بازارهای خلیجی در انجام عملیات اتصال فوری و افشای سریعتر موفق بودهاند، مانند بازار عربستان سعودی که ۳ روز کاری را مطابق با چرخه تسویه اعمال میکند. همچنین بازارهایی مانند امارات متحده عربی نیز عملیات افشای فوری را اجرا میکنند تا از هرگونه معاملات غیرشفاف جلوگیری شود.
در همین راستا، باید اشاره کرد که در میان دهها افشایی که هیچ شرکتی در توضیح خود درباره فعالیت، اطلاعاتی ارائه نداده و همه آنها یک فرمت واحد دارند، یعنی انکار وجود هرگونه اطلاعات مؤثر، پس فایده افشاگری برای سرمایهگذاران و بازار چیست؟
متن تکراری شرکتها این است که «هیچ توسعهای اخیراً رخ نداده که بتواند بر شرکت یا امور آن تأثیر بگذارد و منجر به این فعالیت غیرعادی در معاملات شود» و «تذکر میشود که معاملات سهام شرکت بر اساس عرضه و تقاضا انجام میشود و ما از عملیات خرید و فروش سهام شرکت اطلاع نداریم».
• در برخی موارد، اطلاعات دقیقی از طریق روشهای مختلف به دست میآید و بر اساس آن عمل میشود.
اما مهمتر از این موارد که صعود سهام را توجیه میکنند، این است که باید نظارت دقیق و نزدیک بر همزمانی افشای اطلاعات اساسی مثبت و منفی مؤثر وجود داشته باشد.
در برخی موارد، خروجهایی قبل از تصمیمات و فروشهایی رخ داده که پس از آن افشای مسائل منفی علیه شرکت انجام شده است. در موارد دیگر، عملیات خرید سنگین مشاهده شده و سپس افشای خروج یا معامله مثبت صورت گرفته است.
بنابراین، مهمترین موضوع، تنظیم دسترسی عادلانه به اطلاعات در یک زمان واحد قبل از سوءاستفاده از آن است که باید بر روی آن کار شود، زیرا این کار از انکارهای مکرر شرکتها که میتوان آنها را به اطلاعات خارجی و داخلی با نسبت ۵۰-۵۰ تقسیم کرد، کارآمدتر خواهد بود.
همچنین، با توجه به اینکه نهادهای نظارتی به تمام دادهها و اطلاعات دسترسی دارند و حق پیگیری و ردیابی را نیز دارند، در صورت وجود تجاوز یا تخلف، میتوان تصمیم قاطعی علیه متخلف اتخاذ کرد. در غیر این صورت، انکارهای مکرر شرکتها بیفایده است، بهویژه با توجه به ضعف این انکارها در تفسیر فعالیت، زیرا ۱۰۰٪ افشاگریهایی که فعالیت را توجیه میکنند، تنها انکار هستند و هیچ فایدهای اضافه نمیکنند.
