حافظه مطبوعاتی کویت آخرین اخبار
alanbaاخبار عمومی

صدور آیین‌نامه‌ای مجوز اخذ وام از صندوق «نسل‌های آینده»

صدور آیین‌نامه‌ای مجوز اخذ وام از صندوق «نسل‌های آینده»

امروز (سه‌شنبه) فرمان قانونی شماره ۸۱ سال ۲۰۲۶ درباره اصلاح برخی از مفاد فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ در خصوص ذخیره نسل‌های آینده صادر شد. متن فرمان که در ضمیمه ویژه‌ای از روزنامه رسمی منتشر گردید، به شرح زیر است:

با استناد به قانون اساسی،

با استناد به فرمان امیری مورخ ۲ ذی‌القعده ۱۴۴۵ هجری قمری مصادف با ۱۰ مه ۲۰۲۴ میلادی،

با استناد به فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ در خصوص ذخیره نسل‌های آینده و قوانین اصلاح‌کننده آن،

با استناد به فرمان قانونی شماره ۳۱ سال ۱۹۷۸ در خصوص قواعد تنظیم بودجه‌های عمومی، نظارت بر اجرای آن‌ها و حساب پایانی، و قوانین اصلاح‌کننده آن،

با استناد به قانون شماره ۴۷ سال ۱۹۸۲ در خصوص تأسیس سازمان عمومی سرمایه‌گذاری،

و با توجه به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و سرمایه‌گذاری،

و پس از کسب موافقت هیئت دولت، فرمان قانونی زیر را صادر نمودیم:

**ماده اول**

متن بند اول ماده اول و بند دوم ماده دوم فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مذکور، با دو متن زیر جایگزین می‌شود:

* **ماده اول (بند اول):** «در صورتی که درآمدهای سالانه از هزینه‌ها بیشتر باشد، سالانه درصدی از مازاد واقعی حاصل از نتایج حساب پایانی دولت کسر می‌گردد که بر اساس پیشنهاد وزیر ذی‌صلاح ریاست هیئت مدیره سازمان عمومی سرمایه‌گذاری و با موافقت هیئت دولت تعیین می‌شود؛ این امر از نتایج سال مالی ۲۰۱۸/۲۰۱۹ لازم‌الاجرا خواهد بود.»

* **ماده دوم (بند دوم):** «سازمان عمومی سرمایه‌گذاری این وجوه را سرمایه‌گذاری می‌کند و مجاز به استفاده از تمامی ابزارهای مالی، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی لازم برای این منظور است و عواید سرمایه‌گذاری‌های آن به این حساب بازگردانده می‌شود.»

**ماده دوم**

دو بند جدید به متن ماده سوم فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مذکور و یک ماده جدید با عنوان «ماده سوم مکرر» به همان فرمان قانونی اضافه می‌گردد که مفاد آن به شرح زیر است:

* **ماده (سوم) دو بند جدید:** «با وجود حکم فوق، هیئت دولت می‌تواند بنا بر پیشنهاد وزیر ذی‌صلاح ریاست هیئت مدیره سازمان عمومی سرمایه‌گذاری و پس از کسب موافقت هیئت مدیره، با تصمیم خود از ذخیره نسل‌های آینده برای حمایت از ذخیره عمومی دولت استقراض نماید. این تصمیم باید شامل موارد زیر باشد:

۱. مبلغ وام.

۲. هدف وام و عواید حاصل از آن.

۳. مدت زمان و جدول زمانی بازپرداخت وام یا اقساط آن و عواید متعلقه.

۴. شرایط و ضوابط بازچینش یا بازتعریف جدول بازپرداخت وام.

۵. هرگونه اطلاعات و احکام دیگر لازم برای تنظیم و اجرای وام.

و با رعایت مفاد بندهای فوق، مبلغ وام و عواید مستحق بر آن، به عنوان طلب در حساب ذخیره نسل‌های آینده ثبت می‌شود و در صورت تحقق مازاد در بودجه عمومی پس از تصویب حساب پایانی دولت، این وام از درآمدهای دولت دارای اولویت بازپرداخت خواهد بود و در هیچ‌یک از موارد، امکان بخشش یا کاهش وام وجود ندارد مگر از طریق قانون.»

* **ماده (سوم مکرر):** «استقراض از ذخیره نسل‌های آینده باید مطابق با ضوابط زیر باشد:

۱. مجموع وام‌ها در طول یک سال مالی نباید از ۱۰۰٪ میانگین عواید محقق‌شده برای ذخیره در پنج سال مالی اخیر مورد حسابرسی تجاوز کند.

۲. مجموع مانده وام‌های انباشته موجود نباید از ۱۰٪ ارزش خالص دارایی‌های ذخیره طبق حساب‌های مالی مورد حسابرسی شده در آخرین سال مالی تجاوز کند.

۳. در صورتی که هر یک از سقف‌های مذکور در بندهای (۱ و ۲) این ماده تجاوز شود، منع عقد هرگونه وام جدید اعمال می‌گردد و این ممنوعیت تنها پس از کاهش نسبت‌های استقراض به حد مجاز تعیین‌شده، برداشته خواهد شد.»

**ماده سوم**

هر حکمی که مغایر با مفاد این فرمان قانونی باشد، لغو می‌گردد.

**ماده چهارم**

رئیس هیئت دولت و وزیران ـ هر یک در حدود وظایف مربوطه ـ مکلف به اجرای این فرمان قانونی هستند. این فرمان در روزنامه رسمی منتشر و از تاریخ انتشار لازم‌الاجرا می‌باشد.

متن توجیهی مربوط به قانون شماره ۸۱ سال ۲۰۲۶ مبنی بر اصلاح برخی از مفاد فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ در خصوص ذخیره نسل‌های آینده، به شرح زیر منتشر شد:

در چارچوب اهتمام دولت کویت به تقویت حمایت‌های قانونی و نهادی از ذخیره نسل‌های آینده، به عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان حاکمیتی که پایداری مالی و اقتصادی کشور را در طول نسل‌ها پشتیبانی می‌کند؛ این ذخیره بر اساس فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ تأسیس شد تا به عنوان ابزاری استراتژیک برای پس‌انداز، حقوق نسل‌های آینده را در بخشی از ثروت‌های کشور حفظ نماید. این ذخیره از زمان تأسیس تاکنون به اهداف مورد انتظار خود دست یافته و جایگاه خود را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین صندوق‌های ثروت ملی در سطح جهان تثبیت کرده است.

از آنجا که فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مذکور و اصلاحات وارده بر آن، امکان استقراض از سوی خزانه عمومی از حساب نسل‌های آینده را فراهم نمی‌کرد، ضرورت ایجاد مکانیسمی برای مدیریت این موضوع در صورت نیاز احساس شد. در عین حال، اصل حفاظت از دارایی‌های صندوق و جلوگیری از هرگونه برداشت مستقیم یا غیرمنظم از آن، و همچنین تدوین مکانیسمی منظم که امکان بهره‌برداری از بازده‌های محقق‌شده را بر اساس قابلیت بازپرداخت فراهم کند، مورد تأکید قرار گرفت؛ تا بدین ترتیب حفظ کامل اصل سرمایه و تحقق پایداری در رشد دارایی‌ها و بهینه‌سازی بازدهی آن‌ها در بلندمدت تضمین گردد. همچنین ضرورت داشت تا دولت بتواند نیازهای خود را به صورت منظم مدیریت کند، بدون آنکه به اصل ثروت لطمه وارد شود یا آن را مستهلک نماید، و تعادلی میان نیازهای حال و حقوق نسل‌های آینده برقرار شود.

با توجه به موارد فوق و با عنایت به صدور فرمان امیری در تاریخ ۱۰/۵/۲۰۲۴ که در ماده ۴ آن مقرر شده است «قوانین به صورت فرمان‌های قانونی صادر می‌شوند»، فرمان قانونی حاضر جهت اصلاح برخی از مفاد فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مذکور تهیه گردید.

فرمان قانونی حاضر شامل چهار ماده است. ماده اول مقرر داشت که متن بند اول ماده اول و بند دوم ماده دوم فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مذکور، با متون جدید جایگزین شود. بند اول جایگزین شده در ماده اول فرمان قانونی یادشده مقرر می‌دارد که درصدی که سالانه به نفع حساب ذخیره نسل‌های آینده از مازاد واقعی نتایج حساب پایانی دولت، زمانی که درآمدهای سالانه از هزینه‌ها بیشتر باشد، کسر می‌شود، بر اساس پیشنهاد وزیر مسئول ریاست هیئت مدیره سازمان عمومی سرمایه‌گذاری و با موافقت هیئت وزیران تعیین خواهد شد. این تغییر به جای اشاره به وزیر خاص، به منظور جلوگیری از نیاز به اصلاحات آتی در صورت انتقال وابستگی اداری سازمان عمومی سرمایه‌گذاری به وزیر یا پست وزارتی دیگر صورت گرفت.

بند دوم جایگزین شده در ماده دوم همان فرمان قانونی، بر صلاحیت سازمان عمومی سرمایه‌گذاری برای مدیریت اموال حساب ذخیره نسل‌های آینده تأکید ورزید که این امر تأییدی و همسو با آنچه در قانون تأسیس سازمان شماره ۴۷ سال ۱۹۸۲ پیش‌بینی شده است، می‌باشد. سازمان عمومی سرمایه‌گذاری به عنوان نهادی که از نظر فنی بیشترین توانایی را در این زمینه دارد، مجاز به استفاده از تمام ابزارهای مالی، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی بر اساس بهترین استانداردهای فنی برای سرمایه‌گذاری و مدیریت اموال این حساب گردید تا حداکثر بهره‌وری از این سرمایه‌گذاری حاصل شود. همچنین تأکید شد که بازده این سرمایه‌گذاری‌ها به حساب نسل‌های آینده افزوده شود.

ماده دوم فرمان قانونی حاضر، دو بند جدید به ماده سوم فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مذکور اضافه کرد. بند اول از این اصلاحات، استقراض از ذخیره نسل‌های آینده را برای حمایت از ذخیره عمومی دولت مجاز دانست، مشروط بر اینکه این امر با تصمیم هیئت وزیران و بر اساس پیشنهاد وزیر مسئول ریاست هیئت مدیره سازمان عمومی سرمایه‌گذاری و پس از موافقت هیئت مدیره این سازمان صورت پذیرد. این تصمیم باید شامل مبلغ وام، هدف، بازده، مدت زمان بازپرداخت، جدول زمانی بازپرداخت وام یا اقساط و بازده‌های آن، و همچنین شرایط و ضوابط بازچینش یا بازسازی جدول بازپرداخت وام و هرگونه داده‌ها و احکام دیگر لازم برای تنظیم و اجرای وام باشد. این امر به عنوان استثنایی بر اصل مقرر در ماده سوم فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مبنی بر عدم جواز برداشت هرگونه مبلغ از ذخیره نسل‌های آینده، در نظر گرفته شد. بند دوم اضافه شده به این ماده، الزام به ثبت مبلغ وام و استحقاقات آن (اقساط و بازده‌ها) به عنوان طلب اصلی به نفع ذخیره نسل‌های آینده را برای تضمین حقوق حسابداری آن‌ها مقرر داشت و اولویت بازپرداخت این وام را از درآمدهای دولت در صورت تحقق مازاد در حساب بودجه عمومی پس از تصویب حساب پایانی آن، تعیین کرد. همچنین این وام را با ممنوعیت حذف یا کاهش آن، مگر از طریق قانونی که به این منظور صادر شود، محافظت نمود.

ماده دوم فرمان قانونی حاضر، ماده جدیدی را با شماره «۳ مکرر» به فرمان قانونی شماره ۱۰۶ سال ۱۹۷۶ مذکور اضافه کرد که ضوابط استقراض از ذخیره نسل‌های آینده را تبیین می‌نماید. بر اساس این ماده، مجموع وام‌های جاری در یک سال مالی نباید از ۱۰۰٪ میانگین بازده‌های محقق‌شده برای ذخیره در پنج سال مالی اخیر مورد حسابرسی فراتر رود و مجموع مانده وام‌های تجمعی نباید از ۱۰٪ ارزش خالص دارایی‌های ذخیره بر اساس حساب‌های مالی مورد حسابرسی آخرین سال مالی تجاوز کند. عقد هرگونه وام جدید در صورت تجاوز هر یک از این سقف‌ها ممنوع است و تا زمانی که نسبت‌های استقراض از این حدود فراتر باشند، صدور وام‌های جدید ممنوع می‌باشد.

ماده سوم فرمان قانونی حاضر، هرگونه حکمی را که با مفاد آن مغایرت داشته باشد، لغو نمود و ماده چهارم آن، رئیس هیئت وزیران و وزیران را (هر یک در حدود مسئولیت خود) به اجرای مفاد آن و انتشار آن در روزنامه رسمی ملزم کرد و تاریخ لازم‌الاجرا شدن آن را از تاریخ انتشار تعیین نمود.

آخرین اخبار منبع اصلی
لینک کپی شد ✓