«اتحادیه وکلا» از «خدمات مدنی» خواست تا به وکلا اجازه حضور در تحقیقات انضباطی کارکنان را بدهد

انجمن وکلای دادگستری از دیوان خدمات مدنی خواست تا با نهادهای دولتی مکاتبه کند تا به وکلای دادگستری مجاز اجازه حضور در تحقیقات انضباطی با کارمندانی که به تحقیق یا محاکمه انضباطی ارجاع شدهاند، داده شود. این انجمن تأکید کرد که استفاده از وکیل، تضمین اساسی برای حفاظت از حقوق کارمند و تضمین حق دفاع اوست.
این درخواست در قالب یادداشتی رسمی که رئیس هیئت مدیره انجمن وکلای دادگستری، آقای عدنان ابل، به رئیس دیوان خدمات مدنی، دکتر عصام الربیعان، ارسال کرده است، مطرح شد. این یادداشت به موضوع حضور وکلای دادگستری همراه با کارمندانی که به تحقیق یا محاکمه انضباطی در نهادهای تابعه دیوان ارجاع شدهاند، پرداخته است.
انجمن در یادداشت خود توضیح داد که برخی نهادهای دولتی عادت به منع حضور وکلای دادگستری همراه با کارمندانی که به تحقیق یا محاکمه انضباطی ارجاع شدهاند، دارند. این نهادهان با استناد به عدم وجود متن قانونی که آنها را ملزم به پذیرش حضور وکیل در جلسات تحقیقات انضباطی کند، این اقدام را توجیه میکنند. انجمن این توجیه را «نادرست و دور از دقت و صحت» میداند.
انجمن تأکید کرد که عدم وجود متن قانونی که صراحتاً حضور وکلای دادگستری را در جلسات تحقیقات انضباطی تنظیم کند، به معنای منع کارمند از استفاده از وکیل نیست. انجمن اشاره کرد که این موضوع در اصول کلی فقه حقوقی و اصول دادرسی عادلانه ریشه دارد، از جمله این اصل که در اعمال، اصل بر مجاز بودن است و مطلق، بر اساس اطلاق خود عمل میکند مگر اینکه چیزی آن را محدود کند.
انجمن افزود که قواعد کلی تحقیقات، حضور وکیل همراه با متهم را مجاز میداند و برای تخلف از رویههای تحقیقاتی، ضمانتهای قانونی در نظر میگیرد. انجمن معتقد است که این موضوع نیازمند مجاز بودن حق حضور وکلای دادگستری همراه با کارمندان در جلسات تحقیقات انضباطی است، هرگاه کارمند مایل به این کار باشد.
انجمن اشاره کرد که حضور وکیل، اطمینان کارمند را از عدم تعسف در رویههای تحقیقاتی و عدم تعرض به ضمانتهای قانونی اساسی که برای او پیشبینی شده، فراهم میکند. همچنین، حضور وکیل به اطمینان از احترام به حقوق و ضمانتهای قانونی کارمند در طول تحقیقات کمک میکند.
انجمن همچنین به ماده ۵۵ از فرمان نظام خدمات مدنی استناد کرد که بیان میکند: «تعیین هیچ مجازات انضباطی برای کارمند، جز با تصمیمی موجه و پس از تحقیق کتبی یا شفاهی با او و شنیدن اظهارات او و تحقیق در دفاع او، مجاز نیست.»
انجمن گفت که این متن، کارمند را با ضمانت تحقیق با او، شنیدن اظهارات او و تحقیق در دفاع او قبل از اتخاذ هرگونه مجازاتی علیه او، احاطه کرده است. انجمن معتقد است که تحقیقات نمیتواند به صورت مشروع و صحیح انجام شود، مگر اینکه بر اساس قواعد کلی تحقیقات و اثبات و با فراهم کردن ضمانتهای لازم برای کارمند در فضایی از سلامت، بیطرفی و جستجو برای رسیدن به حقیقت و تحقق عدالت انجام شود.
انجمن توضیح داد که یکی از این ضمانتها، «دفاع کتبی» است. انجمن معتقد است که این دفاع قانونی است و تنها وکلای دادگستری مجاز و متخصص در دفاع از حقوق و آزادیها میتوانند آن را به درستی انجام دهند.
انجمن تأکید کرد که خلوص قوانین از متن درباره رویههای خاصی در مورد تحقیقات انضباطی، به معنای اعطای قدرت مطلق به مدیریت در این زمینه نیست. انجمن تأکید کرد که تحقیقات انضباطی، همانند تحقیقات کیفری، باید با رعایت رویهها و ضمانتهایی که عدالت و اصول کلی دادرسی را تضمین میکنند، انجام شود، حتی در صورت عدم وجود متن صریح که این موضوع را حکم کند.
انجمن همچنین به یک حکم قضایی استناد کرد که ضرورت وجود شرایط تحقیق قانونی و ضمانتهای آن قبل از تعیین مجازات انضباطی برای کارمند را تأیید کرد. این شرایط شامل اطلاعرسانی به کارمند درباره اتهامات وارد شده، شنیدن اظهارات او، مواجهه او با ادله اثبات، و فراهم کردن فرصت برای دفاع از خود و شنیدن شهودی است که کارمند مایل به استناد به آنها باشد.
انجمن اشاره کرد که دادگاههای اداری مسئول بررسی وجود دلیل واقعی و قانونی برای مجازات انضباطی هستند. انجمن تأکید کرد که تحقیقاتی که فاقد ضوابط و ضمانتهای قانونی باشد، برای استناد قانونی نامناسب است و تصمیم انضباطی مبتنی بر آن را با عیب تخلف از قانون مواجه میکند.
انجمن به حق دفاع، به عنوان یکی از حقوق قانونی اساسی، اشاره کرد و به مقررات اساسنامه کویت در خصوص تضمینهای اعمال حق دفاع استناد نمود، و تأکید کرد که این حق تنها به مرحله حضور در محاکم محدود نمیشود، بلکه به مراحل تحقیقاتی نیز تعمیم مییابد، از جمله تحقیقاتی که توسط نهادهای انضباطی انجام میگیرد.
انجمن تأکید کرد که این امر مستلزم آن است که به کارمند، چه اتهام علیه او کیفری باشد و چه انضباطی، امکان استفاده از وکیل دارای مجوز برای دفاع از خود و نظارت بر فرآیند تحقیقات و اطمینان از عدم تجاوز از حدود تضمینهای قانونی شکلی و ماهویاش فراهم گردد.