گوشهایت را ببند و پروردگارت را تصدیق کن
عُمیر بن سعد (رضیالله عنه) هیچکس و هیچ چیز را بر دین خود ترجیح نمیداد. او نزدیکانش را شنید که جلاس بن سوید بن صامت میگفت: «اگر آن مرد راستگو باشد، ما بدتر از الاغها هستیم!» او منظور خود را پیامبر خدا (صلیالله علیه و سلم) قرار داده بود. جلاس به ترس و بیم مسلمان شده بود. وقتی عُمیر این سخن را شنید، خشمگین و متحیر شد. آیا آنچه را شنیده بود به پیامبر منتقل کند؟ چگونه در حالی که مجالس دارای امانت هستند؟ آیا سکوت کند و از آنچه شنیده بود بگذرد؟ اما حیرت او طولانی نشد و مانند یک مؤمن پرهیزکار عمل کرد و به جلاس گفت: «به خدا سوگند ای جلاس! تو از عزیزترین و محبوبترین مردم نزد منی و بهترین دست را داری و برای من بسیار عزیزتر هستی که چیزی ناخوشایند بر تو وارد شود. اکنون سخنی گفتی که اگر آن را از تو نقل کنم، به تو آسیب میرسانم و اگر سکوت کنم، دینم نابود میشود. و حقیقت دین شایستهتر است که به آن وفادار بمانم. من پیامبر خدا را از آنچه گفتی آگاه خواهم کرد.»
اما جلاس دچار تکبر به گناه شد و عُمیر مجلس را ترک کرد در حالی که میگفت: «حتماً پیش از آنکه وحی نازل شود که در گناه تو شریک شوم، پیامبر خدا را آگاه خواهم کرد.» پیامبر (صلیالله علیه و سلم) جلاس را فراخواند، اما او انکار کرد و به دروغ به خدا سوگند یاد کرد. پس آیهای از قرآن نازل شد که حق را از باطل جدا میسازد. خداوند متعال میفرماید: «به خدا سوگند یاد میکنند که نگفتهاند، در حالی که کفر را گفتهاند و پس از اسلام، کافر شدند و به آنچه به دست نیاورده بودند، قصد کردند. و جز این که خدا و پیامبرش آنان را از فضل خود بینیاز ساخته، چیزی بر آنان نپسندیدند. اگر توبه کنند، برای آنان بهتر است و اگر رو گردانند، خداوند آنان را به عذابی دردناک در دنیا و آخرت مجازات خواهد کرد و برای آنان در زمین هیچ سرپرست و یاری نیست.» (سوره توبه، آیه ۷۴)
جلاس به سخن خود اقرار کرد و از خطای خود عذرخواهی نمود. سپس پیامبر (صلیالله علیه و سلم) گوش عُمیر را گرفت و به او گفت: «ای جوان، گوش خود را باز کن و پروردگارت را راستگو بدان.»
