هزار دینار قرض گرفت و شاهدی جز خدا نداشت

از ابوهریره رضی‌الله‌عنه از رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل شده است که فرمود: مردی از بنی‌اسرائیل از یکی دیگر از بنی‌اسرائیل درخواست کرد هزار دینار به او قرض دهد. آن مرد گفت: پیش من شاهد بیاور تا بر تو گواهی دهم. گفت: خداوند برای گواهی کافی است. گفت: پس ضامن بیاور. گفت: خداوند برای ضامن کافی است. گفت: راست گفتی.

پس پول را به او پرداخت و موعدی معین تعیین کرد. مرد وام‌گیرنده به دریا رفت و کارش را انجام داد، سپس به دنبال کشتی گشت تا سوار شود و در موعد مقرر بازگردد، اما کشتی نیافت. بنابراین چوبی برداشت، آن را سوراخ کرد، هزار دینار و نامه‌ای از طرف خود به صاحبش درون آن قرار داد، سپس محل سوراخ را با مواد آب‌بند پوشاند. سپس آن را به کنار دریا برد و گفت: خدایا، تو می‌دانی که من از فلانی هزار دینار قرض گرفتم و از من ضامن خواست، من گفتم خداوند برای ضامن کافی است و او به تو رضایت داد. و از من شاهد خواست، من گفتم خداوند برای شاهد کافی است و او به تو رضایت داد. و من سخت کوشیدم تا کشتی‌ای بیابم که آنچه متعلق به اوست را به او بفرستم، اما نتوانستم. پس آن را به امانت نزد تو می‌سپارم.

سپس آن را در دریا انداخت تا در آن فرو رود، و خود بازگشت و در همین حال به دنبال کشتی می‌گشت تا به شهرش بازگردد. مردی که وام داده بود نیز بیرون آمد تا شاید کشتی‌ای با مال او آمده باشد، که ناگهان چوبی را دید که مال درون آن بود. آن را برای هیزم به خانه خود برد. هنگامی که آن را شکافت، مال و نامه را یافت. سپس وام‌دهنده بازگشت و هزار دینار را آورد و گفت: به خدا سوگند، من همواره تلاش کردم تا کشتی‌ای بیابم تا مال تو را به تو برسانم، اما پیش از کشتی‌ای که با آن آمدم، کشتی دیگری نیافتم. وام‌گیرنده گفت: آیا چیزی برای من فرستاده بودی؟ گفت: به تو خبر می‌دهم که پیش از کشتی‌ای که با آن آمدم، کشتی دیگری نیافتم. وام‌دهنده گفت: پس خداوند آنچه را در چوب فرستاده بود، از تو ادا کرد. پس هزار دینار را برداشت و بازگشت.