سؤال و جواب
یک مطالعه جدید نشان داد که تخممرغهای ارگانیک و آزاد (بومی) آسیب زیستمحیطی تا دو برابر بیشتر از تخممرغهای تولیدشده از مرغهای پرورشیافته در قفس ایجاد میکنند؛ تضادی که رفاه حیوانات را در برابر ردپای کربنی قرار میدهد. بر اساس تحقیقات محققان دانشگاه آکسفورد، گذار کامل به روش تولید ارگانیک آزاد، انتشار کربن را ۶۰ درصد افزایش خواهد داد و تقریباً مساحت زمینهای مورد استفاده را دو برابر میکند. تولید تنها تخممرغهای ارگانیک آزاد منجر به انتشار گازهای گلخانهای معادل ۲٬۳۱۶٬۰۰۰ تن دیاکسید کربن میشود، در حالی که این رقم در صورت تولید تخممرغ از مرغهای پرورشیافته در قفس تنها ۱٬۱۸۴٬۰۰۰ تن است. دلیل اصلی این تفاوت آن است که مرغهای پرورشیافته در قفس در تولید تخممرغ کارآمدتر هستند؛ زیرا علوفه کمتری مصرف میکنند و همان مقدار تخممرغ را تولید مینمایند، در حالی که تولید ارگانیک آزاد نیازمند تعداد بیشتری مرغ برای دستیابی به همان مقدار تولید است که منجر به افزایش مصرف علوفه، زمین و سایر منابع میشود. محققان همچنین هشدار میدهند که تخممرغهای ارگانیک آزاد از نظر آلودگی آب و استفاده از زمین وضعیت بدتری دارند و علاوه بر این، نرخ تلفات مرغ در این مزارع بالاترین بوده است. محققان معتقدند که افزایش مواجهه با بیماریها، آسیبها و پرکنی (نقر ریختن) میتواند همگی در افزایش نرخ مرگومیر نقش داشته باشند. هرییت بارتلت، نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید: «تحقیق ما بر اهمیت بررسی همزمان مراقبت از حیوانات، تأثیرات زیستمحیطی و تولید غذا هنگام ترسیم آینده پرورش تخممرغ تأکید دارد. آگاهی از این مبادلات دشوار به ما کمک خواهد کرد تا در آینده تصمیمات بهتری برای محیط زیست و رفاه حیوانات اتخاذ کنیم.» در این مطالعه، دکتر بارتلت و همکارانش دادههای مربوط به مزارع طیور در بریتانیا را بررسی کردند و پیامدهای زیستمحیطی هر یک را محاسبه نمودند، از جمله انتشار گازهای گلخانهای، مساحت زمینهای مورد استفاده و آلودگی آب. محققان همچنین شاخصهای مراقبت از حیوانات را مورد بررسی قرار دادند، از جمله نرخ تلفات و تعداد مرغهای مورد نیاز برای تولید مقدار مشخصی تخممرغ. منبع: ایندیپندنت