«وزارت نیروی کار»: موارد متعددی برای پایان یافتن قرارداد کار بر اساس قانون وجود دارد
&cropxunits=450&cropyunits=300&w=770)
امیر زکی
هیئت عمومی نیروی کار، از طریق اطلاعیهای آگاهیبخش که در حسابهای رسمی خود منتشر کرد، توضیحاتی درباره مواردی که قرارداد کار بر اساس احکام قانون کار پایان مییابد، ارائه داد و حقوق کارفرما و کارگر را مشخص نمود. همچنین مواردی که قرارداد به موجب قانون خودبهخود پایان مییابد، تشریح شد.
هیئت اعلام کرد که کارفرما حق دارد در مواردی که قانون اجازه میدهد، خدمت کارگر را پایان دهد. این موارد شامل خاتمه قرارداد با رعایت دوره اطلاعرسانی در قراردادهای نامحدود یا اخراج در موارد شدید مندرج در قانون است. کارگر در این شرایط حق اعتراض دارد اگر تصمیم اخراج را نادرست بداند. این موارد بر اساس مواد ۴۱، ۴۴ و ۴۶ قانون کار است.
هیئت افزود که کارگر نیز حق دارد قرارداد کار را بر اساس ضوابط قانونی پایان دهد. همچنین کارگر میتواند بدون اطلاع قبلی محل کار را ترک کند و در موارد خاصی مانند تخلف کارفرما از قرارداد یا قانون، تعرض به کارگر، یا وجود خطر تهدیدکننده سلامت یا ایمنی کارگر، مستحق دریافت پاداش پایان خدمت است. این موارد بر اساس ماده ۴۸ قانون کار است.
هیئت توضیح داد که قرارداد کار در مواردی به موجب قانون خودبهخود پایان مییابد، از جمله فوت کارگر، اثبات ناتوانی او در انجام کار، بیماری پس از اتمام مرخصی بیماری، تعطیلی نهایی محل کار، یا صدور حکم قطعی ورشکستگی کارفرما. این موارد بر اساس مواد ۴۹ و ۵۰ قانون کار است.