چرا کودکان را ربوده میکنند؟
۴۵۰ هزار کودک، که تنها در ایالات متحده آمریکا ناپدید شدهاند؛ بر اساس بحثهایی که میان یک عضو کنگره و وزیر امنیت داخلی آمریکا صورت گرفت. این تعداد برای تشکیل ارتشهای ایدئولوژیک از نوعی که بشریت پیش از این هرگز نظیری را ندیده است، کافی است؛ اگر ذهن آنها در آغاز شکلگیری آگاهیشان شستوشو داده شود، همراه با ترسهای وحشتناکی که در مراحل رشدشان همراه آنهاست، و در مکانهای ویژهای که برای این منظور آماده شدهاند، تربیت شوند. پس از این دوره طولانی و خطرناک، آنها رها میشوند تا هر سبز و خشکی را بسوزانند.
پیشتر نوشته بودم که آنچه درباره ادواردو اپستاین و جزیرهاش فاش شده، شامل شکنجه و تجاوز جنسی به کودکان است، ممکن است بخشی از یک برنامه آموزشی صهیونیستی باشد که در آن خشونت را در بازجویی از دیگران میآموزند و خشونت شکنجه را زمانی که خود در دست دشمنانشان بیفتند، تحمل میکنند؛ چه از طریق غرق شدن، برقگرفتگی، یا سوزاندن.
دولتهای تروریستی با مشکل ترکیب جمعیتی خود دستوپنج نرم میکنند؛ سازمانهایی نیز که از کارایی پایین جذب نیروی سنتی رنج میبرند. این نوع از تروریستها به دنبال تعداد زیادی نیروی آموزشدیده و آماده هستند که به آنها کمک کند به اهداف خود دست یابند.
پس از آنکه دولتها بر نقش یتیمخانههای کودکان که برخی گروهها برای سوءاستفاده از کودکی این کودکان در فعالیتهای غیراخلاقی و غیرقانونی خود تأسیس کرده بودند، نظارت گذاشتند.
فروش اندامهای آنها یا انجام آزمایشهای پزشکی روی آنها، هدف اصلی کسانی نیست که پشت هدفگیری این کودکان قرار دارند. ناپدید شدن آنها در این اعداد وحشتناک و محکومیت جامعه بینالمللی به دلیل ربایش آنها، باید با تشدید تحریمها همراه باشد، اگر پشت این جنایت اهدافی بسیار شوم نهفته باشد، یا اگر کودکان به روشهای غیرقانونی و از طریق تولید آنها توسط زنان جوان فقیر در ازای منافع مالی، و پس از پایان رابطه، رها شدن کودک در اختیار آنها، به وجود آمده باشند که در آن صورت آنها هر کاری که بخواهند با کودک انجام میدهند.
باید وضعیت اضطراری جهانی برای جستجوی ربودهشدگان و تعیین سرنوشت آنها اعلام شود، تا بشریت غافلگیر نشود که با نوعی از تروریستها روبرو است که در وحشیگریاش بیسابقه است و مواجهه با آن غیرممکن خواهد بود، مگر اینکه سریعاً علیه عوامل تولیدکننده این پدیده جنگ اعلام شود و تولیدکنندگان آن محاصره گردند.
رهبر فرقه حشاشین، جنگجویانی داشت که از فرمان او سرپیچی نمیکردند؛ با استفاده از حشیش که برای تضمین وفاداری آنها کافی نبود، مگر اینکه ذهن آنها پیش از موعد شستوشو داده شده باشد. همچنین گروههای مسلح در سیرالئون، اگر حافظه مرا فریب ندهد، که به دنبال جذب کودکان و کنترل آنها از طریق مواد مخدر، تفریحات، ترس روانی و آزار جسمی بودند.
اگر جذب کودکان به دلیل حفاظت از آنها ممنوع است، دولتها باید توجه بیشتری به خرج دهند تا آینده را از شر کودکان ربودهشده محافظت کنند.
