مداخله ایران در امور عربی
پس از توافقنامه اسلو و بازگشت یاسر عرفات و برخی از اعضای سازمان آزادیبخش فلسطین به سرزمین فلسطین، گمان کردند که آن توافقنامه حق بازگشت آنها به سرزمین مادری را برای اعمال حاکمیت به آنها اعطا کرده است. برخی از آن توافقنامه انتقاد کردند و مدعی شدند که یاسر عرفات درباره آن گفته است: «من در تله اسرائیل افتادهام». محمود عباس این ادعا را رد کرد و گفت که یاسر عرفات معتقد بود سازمان موفق به کسب دستاورد خوبی شده است و افتخار ما این است که اکنون به مردم فلسطین و در سرزمین فلسطین نزدیکتر شدهایم.
حکومت ملایان (روحانیون) شیعه در سازمان حماس برادران مسلمان، به دنبال هدف خود گشت، سازمانی که آن توافقنامه را نقد میکرد و همواره بر آزادی تمام فلسطین، از رودخانه تا دریا، تأکید داشت. بنابراین، حکومت تهران ارتباط خود را با سازمان حماس مستحکم کرد. رهبران این سازمان را آموزش داد و شروع به تأمین مالی و تسلیحات برای آنها نمود. بازدیدهای مکرر رهبران حماس از تهران انجام شد و آنها در جشنهای تهران برای روز قدس شرکت کردند و از سخنرانیهای آتشین که در این مناسبت ایراد میشد، شنیدند. این سخنرانیها آمریکا را به عنوان شیطان بزرگ توصیف میکردند که از دشمن صهیونیستی حمایت میکند، به آن سلاح و پول میرساند و مانع صدور هرگونه قطعنامه از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد برای محکومیت تجاوزات آن میشود.
پس از مرگ یاسر عرفات، انتخاباتی در فلسطین اشغالی برگزار شد و حماس با کسب اکثریت، حکومتی به ریاست مرحوم اسماعیل هنیه تشکیل داد. به سرعت حماس بحران خود را با سازمان فتح ایجاد کرد و نیروهای فتح را به زور از نوار غزه اخراج نمود و به تنهایی بر اداره این بخش تسلط یافت. این اتفاق کشورهای عربی که در تلاش برای حل مسئله فلسطین و صدور قطعنامهای از شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر راهحل دو دولتی بودند، را شگفتزده کرد.
سپس حماس خطای دیگری مرتکب شد که از دیدگاه من چنین بود: اجرای عملیاتی که به «طوفان الاقصی» معروف شد به رهبری مرحوم یحیی السنوار. این عمل منجر به کشته شدن حدود ۱۲۰۰ اسرائیلی بر اساس روایت اسرائیلی و گروگانگیری تعدادی از افراد شد. هدف حماس از گروگانگیری اسرائیلیها، تبادل آنها با زندانیان فلسطینی بود که در زندانهای اسرائیلی به سر میبردند. حکومت تهران پیش از آنکه کسی آنها را متهم کند، اعلام کرد که هیچ ارتباطی با اقدامات حماس ندارد، اما گویی «گناهکار نزدیک است که اعتراف کند».
آن عمل، توجیهی برای حکومت افراطی اسرائیل فراهم کرد تا به نوار غزه حمله کند و دهها هزار نفر از ساکنان آن را که بیشتر آنها کودکان و زنان بیگناه بودند، بکشد. خانهها، مدارس و بیمارستانها بر سر ساکنانشان ویران شد. جامعه جهانی آن جنایت هولناک را محکوم کرد و اسرائیل به ارتکاب جنایات نسلکشی متهم شد. بنیامین نتانیاهو و وزیر دفاعش توسط دیوان کیفری بینالمللی به ارتکاب جنایات جنگی علیه غیرنظامیان محکوم شدند و درخواست دستگیری آنها و احضارشان به دادگاه مطرح شد. اکثریت اعضای سازمان ملل متحد نیز خواستار راهحل دو دولتی در سرزمین فلسطین شدند: دولتی برای مردم فلسطین در کرانه باختری و نوار غزه، همانطور که قبل از جنگ ۱۹۶۷ بود، در کنار دولت اسرائیل، به طوری که هر کدام دیگری را به رسمیت بشناسند. با این حال، جنگ جاری بین ایران و آمریکا توجه جهان را از حل مسئله فلسطین منحرف کرد. از کشورهای عربی دارای نفوذ میخواهیم تا این موضوع را مجدداً فعال کنند.
